Ας το παραδεχτούμε: Η μουσική ως πηγαία, άμεση διασκέδαση συχνά αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη από συγκεκριμένους κύκλους ακροατών. Μάλιστα, όσο πιο μορφωμένα και εκλεπτυσμένου γούστου είναι τα μέλη ενός τέτοιου κύκλου τόσο περισσότερο τείνουν να αναζητούν μέσα στον πολύπτυχο κόσμο των ήχων αισθητικές ηδονές προσανατολισμένες στο πνεύμα και όχι στο σώμα, και να αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη ή ακόμα και με εχθρότητα κάθε μουσική της οποίας ο λόγος ύπαρξης συνοψίζεται στη φράση «να περνάμε καλά».
Όπως παντού, έτσι και στο συγκεκριμένο ζήτημα μια αβίαστη γενίκευση μπορεί να οδηγήσει σε οδυνηρή πλάνη. Μην την πατήσετε, λοιπόν, γυρνώντας την πλάτη στο «Funplex», το άλμπουμ με το οποίο οι B-52s επιστρέφουν στη δισκογραφική επικαιρότητα μετά το διόλου ευκαταφρόνητο διάστημα των 16 ετών (το αμέσως προηγούμενο άλμπουμ τους ήταν το «Good Stuff» του 1992). Μη σπεύσετε να αμφισβητήσετε τα κίνητρα της επανεμφάνισής τους ή να προεξοφλήσετε υστεροβουλία για τους ήδη πενηντάρηδες μουσικούς. Δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι πρόκειται για την παρέα που στα τέλη της δεκαετίας του 1970 διεύρυνε τους ορίζοντες τόσο του post-punk όσο και του new wave με μια πρόταση χορευτικής pop άμεσα προσβάσιμης αλλά και ουσιαστικά ανατρεπτικής, που όμοια ή ανάλογή της δεν ξανακούσαμε έκτοτε.
Ας πάψουμε όμως να λέμε τι-δεν-είναι το «Funplex» και ας το (ξανα)βάλουμε να παίξει. Η έναρξη του πάρτι είναι άμεση και η επιτυχία του προδιαγεγραμμένη, καθώς τα αρμονικά φωνητικά της Kate Pierson και της Cindy Wilson, οι Pro Tools μελωδίες του Keith Strickland και το εκκεντρικό τραγούδι-απαγγελία του Fred Schneider αθροίζονται σε μια ευδαιμονική μουσική πρόταση που συνδυάζει τις φουτουριστικές αναζητήσεις με τις ρετρό αναδρομές και έχει ως συνιστώσες την εκρηκτική κιθαριστική pop, τα φλερτ με την electronica και τους φιλικούς προς τη χορευτική πίστα ρυθμούς. Δεν είναι λίγα τα τραγούδια που συναγωνίζονται σε ζωτικότητα τις καλύτερες στιγμές από το χθες του συνόλου από την Αθήνα της πολιτείας Τζόρτζια.
Η παράδοση της συνεργασίας των B-52s με κορυφαίους παραγωγούς (Chris Blackwell, David Byrne, Don Was, Nile Rodgers) συνεχίζεται στο «Funplex» με την ανάθεση των σχετικών καθηκόντων στον Steve Osborne, που συνεργάστηκε με τους Happy Mondays στα πρώτα βήματα της καριέρας τους και μετά έγινε γνωστός για την πολύ καλή δουλειά που έκανε, υποστηρίζοντας ήδη επιτυχημένα σύνολα σε προσπάθειες εκμοντερνισμού του ήχου τους (την υπογραφή του έχουν το «Get Ready» [2001] των New Order και το «Head Music» [1999] των Suede).
Πληροφορίες και υλικό πολυμέσων για τους B-52s και το νέο τους άλμπουμ μπορείτε να αναζητήσετε στους δικτυακούς τόπους http://www.theb52s.com/ και http://www.myspace.com/theb52s.

Ειδήσεις Σήμερα: