Μία δεκαετία σχεδόν αφότου είπε το ευφυέστατο «Όταν ένας Aγγλος κάνει ταινία για τον Γκάντι, γιατί ένας Ινδός να μην καταπιαστεί με την Ελισάβετ;», ο σκηνοθέτης Σέκαρ Καπούρ («Τα Τέσσερα Φτερά») επιστρέφει στην ηρωίδα που αφενός τον ενέπνευσε, αφετέρου του απέφερε πλήθος βραβείων. Μας μεταφέρει στη Βρετανία του 16ου αιώνα και δημιουργεί ένα «ιστορικό θρίλερ», στο οποίο οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και ο φανατισμός παρασύρουν στη δίνη των γεγονότων τρία πρόσωπα από βασιλική γενιά.
Βρισκόμαστε στο 1585. Ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας, φανατικός καθολικός, ετοιμάζει ιερό πόλεμο. Σκοπός του είναι να εισβάλει στην Αγγλία, να εκθρονίσει την προτεστάντισσα Ελισάβετ και να στέψει βασίλισσα την ξαδέρφη της, Μαρία Στούαρτ, η οποία έχει ασπαστεί το ίδιο δόγμα με εκείνον και βρίσκεται φυλακισμένη σε πύργο της Σκοτίας. Όσο οι Ισπανοί αποψιλώνουν τα δάση τους για την κατασκευή ενός αήττητου στόλου, της περίφημης αρμάδας, η Ελισάβετ πληροφορείται ότι η Στούαρτ συνωμοτεί εναντίον της. Βεβαιώνεται όταν ένας άντρας αποπειράται να τη δολοφονήσει την ώρα που εκείνη εκκλησιάζεται με τις ακόλουθές της. Συναινεί στον αποκεφαλισμό της Στούαρτ και ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τους Ισπανούς που κατευθύνονται προς τη Μάγχη. Στο μεταξύ, ένας θαλασσόλυκος που έχει ταξιδέψει σε μακρινά μέρη κάνει την καρδιά της να σκιρτήσει ξανά…
Στη «Χρυσή Εποχή» συναντάμε τους ίδιους περίπου συντελεστές που το 1998 συνέβαλαν στη δημιουργία της εξαιρετικής «Ελίζαμπεθ». Με μια διαφορά: Ενώ η προγενέστερη παραγωγή είχε την ορμή των νεανικών χρόνων της ηρωίδας, κάτι που εκφραζόταν με την κίνηση της μηχανής και το γρήγορο μοντάζ, τώρα οι ρυθμοί έχουν επιβραδυνθεί. Η Ελισάβετ περνά μια φάση εγκράτειας και ωριμότητας και η κάμερα κινείται σε αυτό το κλίμα. Στέκει στα βασικά πρόσωπα κλέβοντας εκφράσεις δισταγμού, ικανοποίησης, ζήλιας, αποτυπώνοντας ματιές ατόμων είτε ερωτευμένων είτε φιλόδοξων είτε δολοπλόκων. Στο πρώτο μέρος οι χαρακτήρες κινούνται αργά. Μετά τον αποκεφαλισμό της Στούαρτ, η δράση αποκτά ταχύτητα και προετοιμάζει το θεατή για την κορύφωση? την ιστορική ναυμαχία, κατά την οποία ο καιρός πήρε το μέρος των Βρετανών τσακίζοντας τα πλοία των Ισπανών στα βράχια. Η Μπλανσέτ οδηγεί την κούρσα, με μια ερμηνεία που καθηλώνει, ενώ τα εκπληκτικά κοστούμια βραβεύτηκαν με Όσκαρ στη διοργάνωση του 2008.
Η ευρωπαϊκή έκδοση είναι από κάθε άποψη εξαιρετική. Ως προς το κυρίως πρόγραμμα, το αναμορφικό κάδρο βρίσκεται πολύ κοντά στην κορυφαία ποιότητα, στο πλαίσιο πάντα της στάνταρτ ανάλυσης. Η ευκρίνεια είναι άριστη. Ημερήσιες και νυχτερινές λήψεις (ειδικά τα σκοτεινά δωμάτια που φωτίζονται από δάδες ή κεριά) αποδίδονται με κάθε λεπτομέρεια. Τα χρώματα είναι λαμπρά, είτε πρόκειται για τα βασιλικά ενδύματα είτε για τοπία (η σκηνή της ιππασίας), ενώ τα λευκά υφάσματα δείχνουν εκτυφλωτικά. Τέλος, η αίσθηση τριών διαστάσεων είναι σχεδόν απόλυτη, με τις δαντέλες στο γιακά της Ελισάβετ να διαγράφονται σαν να πλέουν στο κενό. Η εξακάναλη μπάντα έχει τις στιγμές της, κυρίως στις σκηνές της ναυμαχίας, όπου τα κανόνια βρυχώνται και οι φλόγες κατατρώγουν κατάρτια και καταστρώματα. Ωστόσο, στο μεγαλύτερο μέρος του έργου είναι η μουσική επένδυση αυτή που κυριαρχεί συνοδεύοντας τη δράση.
Το πρόσθετο υλικό διαθέτει ελληνικούς υπότιτλους. Στο «Making of» οι ηθοποιοί, ο σκηνοθέτης και ο παραγωγός μιλούν για το σκεπτικό, με βάση το οποίο στήθηκε η όλη παραγωγή, καθώς και για τα ιστορικά πρόσωπα που ζωντανεύουν στο έργο. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ενότητα «Δημιουργώντας την Αρμάδα», που εστιάζεται στην κατασκευή ενός πλοίου «πολλαπλών χρήσεων», σε φυσικό μέγεθος, όπου πραγματοποιήθηκαν όλα τα γυρίσματα της ναυμαχίας και το οποίο αποτέλεσε το μοντέλο για να δημιουργηθεί σε υπολογιστή ο θρυλικός ισπανικός στόλος. Στις σκηνές που κόπηκαν υπάρχουν επιπλέον διαλογικά μέρη, καθώς και το… κομμένο κεφάλι της Μαρίας Στούαρτ.

Ειδήσεις Σήμερα: