Με σημαντικές εμφανίσεις και μεγάλη δισκογραφία, το Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο θεωρείται σήμερα το κορυφαίο σύνολο μουσικής δωματίου στην Ελλάδα. Το ρεπερτόριό του καλύπτει τόσο μεγάλα «κλασικά» έργα (που σπανίως ερμηνεύονται από Έλληνες εκτελεστές) όσο και την ελληνική μουσική δημιουργία. Ειδικά η προσφορά του στην τελευταία είναι σπουδαία. Οι παλαιότερες αλλά και οι πιο πρόσφατες δουλειές του κουαρτέτου έρχονται να καλύψουν ένα τεράστιο κενό στη διεθνή δισκογραφία: ηχογραφήσεις υψηλού επιπέδου από αξιόλογους ερμηνευτές που έχουν αποφασίσει να αναδείξουν, για να μην πούμε σε πολλές περιπτώσεις να ανακαλύψουν εκ νέου, έργα που σιγά σιγά συνθέτουν το παζλ της «λόγιας» ελληνικής μουσικής στο χώρο της μουσικής δωματίου. Πολλά από τα έργα που προσεγγίζουν έχουν στο παρελθόν ηχογραφηθεί από προηγούμενες γενιές Ελλήνων ερμηνευτών με τα μέσα περασμένων εποχών, αποτελώντας πλέον κυρίως ντοκουμέντα και «γραφικές» προσπάθειες που δύσκολα θα μπορούσαν να διεκδικήσουν μια θέση στην απαιτητική διεθνή αγορά. Ο Γιώργος Δεμερτζής και οι συνεργάτες του φαίνονται αποφασισμένοι να δώσουν μια ευκαιρία στην ελληνική μουσική να ακουστεί «σωστά». Μετά την ηχογράφηση του συνόλου της μουσικής δωματίου του Νίκου Σκαλκώτα στη σουηδική εταιρεία BIS, όπως επίσης και έργων σημαντικών συνθετών, μεταξύ των οποίων των Σισιλιάνου, Δραγατάκη, Λιάλιου, Νεζερίτη, ήρθε η σειρά του έργου μουσικής δωματίου του Μίκη Θεοδωράκη. Στόχος του καταξιωμένου συνόλου είναι να ηχογραφήσει τα κουαρτέτα του διάσημου Έλληνα συνθέτη και τα έργα «γύρω από αυτό», δηλαδή συνθέσεις δωματίου για έγχορδα σε διάφορους συνδυασμούς, συχνά με πιάνο.
Η «συμφωνική», «λόγια» πλευρά του Μίκη Θεοδωράκη εξακολουθεί, παρά τις επίπονες προσπάθειές του, να παραμένει άγνωστη στο ευρύτερο κοινό, που εξίσου επίμονα συνεχίζει να προτιμά να τον γνωρίζει μέσα από τα τραγούδια του. Όπερες, συμφωνίες, ορατόρια, κοντσέρτα συνθέτουν ένα πλουσιότατο έργο που τις τελευταίες δεκαετίες παρουσιάζεται στις μεγάλες αίθουσες από καταξιωμένα σύνολα και ηχογραφείται συστηματικά. Με φαντασία και ευρηματικότητα ο Έλληνας συνθέτης προτείνει μέσα από τις πιο κλασικές φόρμες τη δική του εκδοχή για το δύσκολο εγχείρημα του «παντρέματος» του ελληνικού με το δυτικό στοιχείο. Το Τρίο (1947), αφιερωμένο στο βιολονίστα Τάτση Αποστολίδη, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Κεντρικόν τον Απρίλιο του 1952 από τους Βύρωνα Κολάση (βιολί), Χρήστο Γαρουφαλιά (τσέλο), και Κωνσταντίνο Κυδωνιάτη (πιάνο). Οι εξαιρετικά απαιτητικές από κάθε άποψη Σονατίνες για βιολί και πιάνο είναι από τα πιο πολυπαιγμένα έργα του συνθέτη. Σύμφωνα με μαρτυρία του ίδιου, στο τρίτο μέρος της Πρώτης Σονατίνας μπορούμε να ακούσουμε ένα εμβόλιμο επεισόδιο που πρόσθεσε ο Μάνος Χατζιδάκις. Το τελευταίο έργο του CD, τα Κομμάτια για το Δεκέμβρη, γράφτηκαν στην Αθήνα τον ταραγμένο Δεκέμβριο του 1945 και την Πρωτοχρονιά του 1946. Τα δύο πρώτα μέρη του πρωτοακούστηκαν στη Λέσχη του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου την άνοιξη του 1946. Το τρίτο από τα τέσσερα αυτά κομμάτια, με τίτλο Συλλαλητήριο στις τρεις του Δεκέμβρη, είναι, στην αυθεντική του εκδοχή, γραμμένο για βαρύτονο και πιάνο.
Η δεύτερη δισκογραφική συλλογή έργων μουσικής δωματίου του Μίκη Θεοδωράκη από το Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο με τη Legend Classics (η πρώτη περιλαμβάνει τα ξεχασμένα κουαρτέτα του συνθέτη, τα οποία ανακάλυψε έπειτα από μισό αιώνα ο Γιώργος Δεμερτζής) έρχονται να φωτίσουν όχι μόνο μια ακόμα πλευρά ενός σημαντικού Έλληνα δημιουργού αλλά και μια ενδιαφέρουσα ιστορική και καλλιτεχνική περίοδο του τόπου. Ο εξαιρετικός πιανίστας Θανάσης Αποστολόπουλος συμπράττει με την «ψυχή» του Νέου Ελληνικού Κουαρτέτου, το βιολονίστα Γιώργο Δεμερτζή και το βιολοντσελίστα Αγγελο Λιακάκη, ο οποίος μαζί με τη βιολίστα Αγγέλα Γιαννάκη (που δεν συμμετέχει σε αυτό το CD) είναι από το Μάιο του 2007 τα νέα μέλη του κουαρτέτου.

Ειδήσεις Σήμερα: