37

Στοιχεία που δείχνουν από πού κινήθηκαν τα χρήματα για τις μίζες του συστήματος ασφαλείας C4Ι που προμηθεύτηκε η Ελλάδα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, πώς κινήθηκαν και- το σημαντικότερο- πού κατέληξαν, έχουν λάβει από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας του Μονάχου οι τρεις Έλληνες εισαγγελείς που βρίσκονται από την προηγούμενη εβδομάδα στη γερμανική πόλη.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Τα Νέα, το πρώτο ντοκουμέντο που περιλαμβάνεται στη δικογραφία χρονολογείται από τις 31 Αυγούστου 2002. Πρόκειται για συμφωνία ανάμεσα στη μητρική Siemens και τη Siemens Ελλάδας με την offshore εταιρεία Weavind LLC, όπως εκτιμούν οι γερμανικές αρχές, σε συσχετισμό με την εταιρεία SΑΙC.

Ως οροφή του κόστους ορίστηκε το ποσό των 2.000.000 ευρώ που αντιστοιχούσε, όπως αναφέρεται στα αποδεικτικά έγγραφα σε 1% του τζίρου της Siemens στο πρόγραμμα αυτό. Το τελικό ποσό οι «συμβαλλόμενες» πλευρές συμφώνησαν να το καθορίσουν το 2004, οπότε και θα ολοκληρωνόταν η εγκατάσταση του συστήματος.

Τα Νέα αναφέρουν ότι τα επόμενα ντοκουμέντα φέρουν ημερομηνίες Ιουλίου και Αυγούστου του 2004. Είναι τρία αιτήματα με τα οποία η Weavind LLC ζητεί από τη Siemens να της καταβληθούν συνολικά 1.875.000 ευρώ. Η πρώτη αίτηση γίνεται στις 20 Ιουλίου 2004 για το ποσό των 785.000 ευρώ, η δεύτερη στις 2 Αυγούστου 2004 για 615.000 ευρώ και η τρίτη στις 20 Αυγούστου 2004 για το ποσό των 475.000 ευρώ. Τα ποσά αυτά θα έπρεπε να πληρωθούν στην Βarclays Βank του Λονδίνου, σημειώνεται στο δημοσίευμα.

Όπως επισημαίνουν ελληνικές δικαστικές αρχές, «αποτελεί σημαντικό εύρημα πως οι μίζες για το C4Ι φαίνεται τελικά να δόθηκαν λίγο πριν και αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας», ενώ με νόημα αναφέρουν, «ίσως θα πρέπει να δούμε τα ποσά αυτά σε συνδυασμό με το γεγονός πως το μεγαλύτερο μέρος του C4Ι δεν λειτούργησε τελικά κατά τους Αγώνες!».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ