Καταθέτω προς ανάγνωσιν το αυριανό (Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου) σχόλιό μου στο Βήμα (www.tovimadaily.gr ).Οι περισσότερες από τις σκέψεις που υπάρχουν έχουν ήδη εκτεθεί εδώ, αλλά νομίζω ότι αυτή η ανακεφαλαίωση, η προσαρμοσμένη στη σελιδοποιητική οικονομία του έντυπου μέσου, ίσως είναι χρήσιμη.

Στοιχειωδώς δημοκρατική ευθιξία επέβαλε στον Γιώργο Παπανδρέου να παραιτηθεί αμέσως μετά το αποτέλεσμα των εκλογών και να διεκδικήσει, αν το ήθελε, σαν ίσος με ίσος με όποιον ή όποια άλλη την προεδρία του ΠαΣοΚ. Θα μπορούσε να παραμείνει πρόεδρος  και να εγγυηθεί τις διαδικασίες  εκλογής νέου προέδρου μόνο αν ο ίδιος δεν ήταν υποψήφιος. Ο κ. Παπανδρέου όχι  μόνο δεν παραιτήθηκε αλλά δήλωσε ότι «θα ζητήσω άμεσα από την βάση του ΠΑΣΟΚ, να ανανεώσει την εμπιστοσύνη του στο πρόσωπό μου», σαν να μην αυτος που έχασε τις εκλογές, σαν να μην υπήρχε στο ΠαΣοΚ τίποτα άλλο εκτός από τον ίδιο και τη βάση του κόμματος – περίεργη «συμμετοχική» αντίληψη. Στη συνέχεια, την Τρίτη, ο  κ. Παπανδρέου, αφού μας θύμισε ότι ο πατέρας του ίδρυσε το ΠαΣοΚ, δήλωσε ότι θα δώσει τη μάχη «περιφρούρησης της πολιτικής αυτονομίας του Προοδευτικού Κινήματος» το οποίο  απειλείται  από «χειραγώγηση» (από τον Κώστα Σημίτη;)  ενώ η μόνη απειλή που επικρέμαται είναι  το να χάσει ο  ίδιος την προεδρία – άλλωστε περί «χειραγώγησεως» μυθιστορήματα είχαν γραφεί και όταν είχε εκλεγεί  ο ίδιος πρόεδρος, αλλά τότε δεν τον είχαν ενοχλήσει. Και  στις  δύο περιπτώσεις ο  κ. Γιώργος Παπανδρέου μίλησε σαν να μην έχει τεθεί ζήτημα εκλογής προέδρου του ΠαΣοΚ, ως ο προστάτης οικοπέδου που απειλείται από καταπατητές. Η στάση του δεν πείθει ότι θα αποδεχθεί την ετυμηγορία του κόμματος του αν χάσει την αναμέτρηση, το φάσμα της διάσπασης πλανιέται πάνω από το ΠαΣοΚ.

Ειδήσεις Σήμερα: