Συνταγή λιτότητας από το ΕΒΕΑ, προτείνει αλλαγές σε εργασιακά-ασφαλιστικό

27

Συνέχιση της περιοριστικής οικονομικής πολιτικής μέχρι το 2010 και προσαρμογή του προστατευτικού εργασιακού νομικού πλαισίου ειδικά σε ό,τι αφορά το κόστος των απολύσεων, ζητεί μεταξύ άλλων το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθήνας.

Σε υπόμνημά του, εν όψει της 72ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, προς τον πρωθυπουργό και τους πολιτικούς αρχηγούς, το ΕΒΕΑ εντοπίζει μία σειρά από διαρθρωτικές αδυναμίες που εμποδίζουν την πρόοδο της οικονομίας.

Το Επιμελητήριο, επιγραμματικά, προτείνει:

– Δημοσιονομική εξυγίανση: Αμεση προτεραιότητα της κυβέρνησης θα πρέπει να είναι ο σχεδιασμός και υλοποίηση ισοσκελισμένων προϋπολογισμών μέχρι το 2010. Για την επίτευξη του στόχου αυτού ζητούνται μόνιμα μέτρα αύξησης των εσόδων και περιορισμού των δαπανών.

– Κοινωνική Ασφάλιση: «Καλός ο διάλογος, καλύτερες οι αποφάσεις» όπως αναφέρεται χαρακτητριστικά.

– Ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας με στόχο περισσότερες επιχειρήσεις και περισσότερες θέσεις εργασίας. Προτείνεται η συνέχιση της πολιτικής σταδιακής μείωσης των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων στο 20% την επόμενη τριετία και η προσαρμογή του προστατευτικού εργασιακού νομικού πλαισίου ειδικά σε ό,τι αφορά το κόστος των απολύσεων.

Επίσης ζητείται η απελευθέρωση των αγορών και η ταχεία προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών και των αποκρατικοποιήσεων.

– Παιδεία και Επιμόρφωση: Αμιλλα και νέο σύστημα χρηματοδότησης, με αύξηση των δαπανών για τη δημόσια παιδεία και ταυτόχρονη απελευθέρωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από το κρατικό μονοπώλιο.

– Πιο ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης.

– Έρευνα και τεχνολογία: Ενίσχυση της διεθνούς δικτύωσης των ερευνητών και δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών για προσέλκυση ερευνητών και ανάπτυξης συνεργασιών (Ελλήνων της διασποράς αλλά και επιστημόνων από άλλες χώρες), συνεργασία δημοσίου – ιδιωτικού τομέα για την προώθηση της χρηματοδότησης της έρευνας κ.λπ.

– Εργασιακές Σχέσεις: «Τίποτα λιγότερο απ ό,τι ισχύει στις άλλες χώρες της ευρωζώνης», τονίζει το ΕΒΕΑ, προτείνοντας προσαρμογή του εργασιακού καθεστώτος στα νέα δεδομένα που δημιουργεί η όξυνση του διεθνούς ανταγωνισμού και η παγκοσμιοποίηση των αγορών, ενώ για τον καθορισμό των αμοιβών ζητά να λαμβάνονται υπόψη η παραγωγικότητα, ιδίως στο δημόσιο τομέα.

Προτείνει ακόμα μείωση της φορολογίας ως κίνητρο για τη δημιουργία περισσότερων θέσεων απασχόλησης, περαιτέρω προώθηση του θεσμού της μερικής απασχόλησης, περαιτέρω ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας κλπ.

– Ενέργεια: Προώθηση της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας με πέρασμα του 30% των παραγωγικών μονάδων της ΔΕΗ μέσω ανοικτών διαγωνισμών στους ιδιώτες.

– Έμφαση στα Εμπορευματικά Κέντρα και τις Δραστηριότητες Εφοδιαστικής (logistics) και καθαροί κανόνες ανταγωνισμού στις Τηλεπικοινωνίες.

Διαρθρωτικές αδυναμίες

Παρά την πρόοδο που έχει επιτευχθεί, όπως αναφέρει το ΕΒΕ Αθηνών στο υπόμνημά του, η ελληνική οικονομία συνεχίζει να αντιμετωπίζει σημαντικές διαρθρωτικές αδυναμίες. Μεταξύ άλλων, αναφέρει:

– Την απόκλιση του πληθωρισμού από το μέσο επίπεδο της ευρωζώνης, παρά τη σημαντική μείωση της ψαλίδας που έχει σημειωθεί το τελευταίο έτος και την υψηλή ανεργία ιδίως των νέων και των γυναικών παρά την αισθητή μείωσή της τα τελευταία τρία χρόνια.

– Το συνεχές διογκούμενο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, παρά την αύξηση των εξαγωγών και των εσόδων από τον τουρισμό και την ναυτιλία.

– Την παραγωγή και προσφορά ενός μεγάλου ποσοστού των βασικών αγαθών και υπηρεσιών αποκλειστικά και μόνο από το κράτος, σε ένα καθεστώς πλήρους ή μερικής εξαλείψεως των ανταγωνιστικών συνθηκών (τριτοβάθμια εκπαίδευση, ταχυδρομικές υπηρεσίες, λιμενικές υπηρεσίες, ύδρευση και αποχέτευση, μονάδες καθαριότητας των πόλεων, κ.λπ.).

– Τα προβλήματα αθέμιτου ανταγωνισμού που προκύπτουν σε αγορές στις οποίες δραστηριοποιούνται κρατικές επιχειρήσεις όπως στον κλάδο των αεροπορικών μεταφορών, της ενέργειας και των τηλεπικοινωνιών.

– Τη χαμηλή παραγωγικότητα της δημόσιας διοίκησης και τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα του κρατικού πανεπιστημίου.

– Το γεγονός ότι η Ελλάδα παρουσιάζει το τέταρτο υψηλότερο βαθμό ακαμψίας της εργατικής νομοθεσίας σε σύγκριση με τις άλλες χώρες μέλη του ΟΟΣΑ παρά τις θετικές αλλαγές που προωθήθηκαν στα θέματα υπερωριών και διευθέτησης του χρόνου εργασίας.

– Το πρόβλημα βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος, τα «κλειστά» επαγγέλματα και την κρατική ρύθμιση τιμών – αμοιβών και τη χαμηλή αποδοτικότητα του κράτους πρόνοιας.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ-ΜΠΕ