Το Σάββατο το πρωί που άρχισε η φωτιά στον Υμηττό, με το που την είδαμε βάλαμε ελαφριά ρούχα και ανεβήκαμε στο μέτωπο.

Η βοήθεια όλων μας ήταν σημαντική, είμασταν πίσω από τους πυροσβέστες και με φουντωτά χλωρά κλαδιά βοηθούσαμε στην κατάσβεση μικρών εστιών.

Αυτές τις ώρες, όλοι μπορούμε κάτι να κάνουμε.

Αφού μπορούμε λοιπόν ας το κάνουμε. Φτάνει το μοιρολόι στα καμμένα.

Είναι άμεσο να αναλογιστούμε:

  • Την απώλεια ανθρωπίνων ζωών, (στον Υμηττό, οι καλόγριες των μοναστηριών κατέβηκαν με τα πόδια για να σωθούν και περίοικοι κινητοποιηθήκαμε για μεταφορά με άλλα μέσα των ανήμπορων)
  • Την αγροτική καταστροφή, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αισχροκέρδεια λόγω έλλειψης οπωροκηπευτικών.
  • Την κτηνοτροφική καταστροφή, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε έλλειψη και εισαγωγές από το εξωτερικό αμφιβόλου ποιότητας κρέατος.
  • Την τουριστική καταστροφή, θερέτρων και αρχαιολογικών χώρων και των τοπικών οικονομικών οικοσυστημάτων.
  • Τους ανθρώπους που θα αναγκαστούν να έρθουν άρον-άρον στα αστικά κέντρα της χώρας για να μείνουν και να εργαστούν.

Πάνω στα καμμένα πρέπει να αρχίσουν τα σχέδια, ιδανικά πριν από το τέλος της φωτιάς.

Δεν μπορεί ένα ολόκληρο έθνος να περιμένει μπροστά σε ζωντανές μεταδόσεις για να δει τί θα γίνει.

Σημασία έχει τώρα  τί θα συμβεί και πως θα ζήσουν όλες αυτές οι περιοχές αφού φύγουν πυροσβέστες-αστυνομία-στρατός.

Ειδήσεις Σήμερα: