Αμερική, 1959. Ο συγγραφέας Τρούμαν Καπότε, ήδη γνωστός με το βιβλίο του «Breakfast at Tiffany’s», διαβάζει στην εφημερίδα για την αναίτια όσο και αποτρόπαιη σφαγή μιας οικογένειας αγροτών στην πόλη Χόλκομπ του Κάνσας. Φτάνει εκεί ως απεσταλμένος του περιοδικού The New Yorker. Σκοπεύοντας να γράψει ένα άρθρο, έρχεται σε επαφή με τις αρχές και με τους ντόπιους. Η έρευνά του παίρνει άλλη τροπή, όταν μαθαίνει για τη σύλληψη των δραστών και καταφέρνει να τους πλησιάσει και να πάρει συνεντεύξεις. Μετά την καταδίκη τους σε θάνατο, το υλικό που έχει συλλέξει τον εμπνέει να γράψει βιβλίο. Εμπλέκεται συναισθηματικά με τους κακοποιούς και όσο η εκτέλεσή τους αναβάλλεται τόσο αδυνατεί να τελειώσει το βιβλίο.
Γυρισμένο με πολύ «σφιχτό» προϋπολογισμό (μόλις επτά εκατομμύρια δολάρια), το «Capote» αποτελεί το χρονικό της συγγραφής ενός βιβλίου που θεωρήθηκε σταθμός στην αμερικανική λογοτεχνία. Ο Μπένετ Μίλερ αντλεί υλικό από το ομότιτλο βιβλίο του Τζέραλντ Κλαρκ και κινηματογραφεί με εντελώς λιτό τρόπο τα έξι χρόνια που προηγήθηκαν της έκδοσης του «Εν Ψυχρώ» («In Cold Blood»). Παράλληλα, σκιαγραφεί το πορτρέτο ενός εγωκεντρικού ομοφυλόφιλου, που καλείται να παλέψει με τους προσωπικούς του δαίμονες. Τίποτε δεν είναι άσπρο/μαύρο στην ψυχοσύνθεση ενός τέτοιου ατόμου. Γι΄ αυτό και στην ταινία απλώς υπονοείται ότι ο Καπότε ερωτεύτηκε τον ένα από τους δύο δράστες. Στη συνέχεια όμως τον χρησιμοποίησε, προκειμένου να ολοκληρώσει το βιβλίο του. Ο Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν περιβάλλει το χαρακτήρα που υποδύεται με τις πρέπουσες λεπτές αποχρώσεις. Επιδίδεται σε ένα ρεσιτάλ ερμηνείας και αποσπά δίκαια το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου, την αντίστοιχη Χρυσή Σφαίρα, καθώς και διάφορα βραβεία ενώσεων κριτικών.
Το φιλμ δεν θωπεύει το ευρύ κοινό. Η προσέγγιση της ιστορίας έχει κάτι από τον ψυχρό και αποστειρωμένο χώρο ενός χειρουργείου. Δεν υπάρχει συγκινησιακή φόρτιση, ενώ οι χαρακτήρες στο σύνολό τους δεν εμπνέουν ούτε συμπάθεια ούτε αντιπάθεια. Εντούτοις, πρόκειται για μια ξεχωριστή δουλειά, που την κάνει ακόμα πιο ξεχωριστή το γεγονός ότι κλέβει κάτι από την εκκεντρική προσωπικότητα ενός συγγραφέα, ο οποίος μέχρι το θάνατό του -το 1984- δεν μπόρεσε να γράψει άλλο βιβλίο.
Η ευρωπαϊκή έκδοση διαθέτει αναμορφική εικόνα με υψηλή οξύτητα και με ορατό θόρυβο σε συγκεκριμένα πλάνα. Ωστόσο, σε γενικές γραμμές έχουμε μια πολύ καλή απόδοση του πρωτοτύπου, με ικανοποιητική αίσθηση βάθους, με τα μουντά χρώματα του χειμώνα να κυριαρχούν στις εξωτερικές λήψεις και με τους καφέ και πράσινους τόνους των επίπλων στα σαλόνια της Νέας Υόρκης του 1960. Ο ήχος δεν είναι σπουδαίος, με την έννοια ότι η εξακάναλη μπάντα περιέχει τα απολύτως απαραίτητα ηχητικά εφέ.
Το πρόσθετο υλικό δεν έχει υπότιτλους. Στο επτάλεπτο ντοκιμαντέρ «Truman Capote: Answered Prayers» ο βιογράφος Τζέραλντ Κλαρκ και ο πρωταγωνιστής μιλούν για τον Καπότε και για το διάσημο βιβλίο του, ενώ προβάλλονται φωτογραφίες και βίντεο αρχείου. Στο χωρισμένο σε δύο μέρη Making of οι συντελεστές του φιλμ αναφέρονται κυρίως στο στήσιμο της παραγωγής. Ο σκηνοθέτης παραλληλίζει το έργο με μια «κλασική τραγωδία», ενώ στο σχολιασμό του φιλμ αναφέρεται αφενός σε ορισμένες δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και αφετέρου στην ηθελημένα αποστασιοποιημένη κινηματογράφηση, έτσι ώστε ο θεατής να ταυτίζεται με τους ήρωες στο μικρότερο δυνατό βαθμό.

Ειδήσεις Σήμερα: