Ηχηρά ονόματα στις συνθέσεις (Χατζηγιάννης, Κορκολής, Βαρδής, Αλεξίου, Καλαμίτσης), απλώς συμπαθητικό το αποτέλεσμα: Δεκατρία τραγούδια με «σύγχρονο» ερωτικό στίχο (σκοτάδια, μοναξιές, ερημιές, απουσίες) και με μουσικές που πασπαλίζουν τις ποπ διαδρομές με λαϊκό άκουσμα, έτσι για την ποικιλία του πράγματος.
Η Ελένη Πέτα επιμένει σε μια πολυσυλλεκτική και trendy δισκογραφική παρουσία. Θωπεύει μέχρι τελικής πτώσεως τους παραγωγούς των ερτζιανών -όλα τα τραγούδια του δίσκου μπορούν να «παίξουν» στα προγράμματα των ραδιοφωνικό σταθμών-, γνωρίζοντας καλά ότι η διάρκεια της νέας της δουλειάς εξαρτάται από το πόσον καιρό θα μεταδίδεται.
Οι Χατζηγιάννης/Βραχάλη ανοίγουν το άλμπουμ με ένα δροσερό ποπάκι «(Αυτό που μας δένει»), οι Κορκολής/Μωραΐτης θυμούνται την επιτυχία τους «Ο άγγελός μου» και υπογράφουν το track «Κανένας άνθρωπος», ενώ καλοκαιρινή διάθεση έχουν τα τραγούδια «Επιμένει» και «Σ΄ έμαθα». Μουσική και λόγια έχουν γράψει ακόμη οι Δ.Τσεκούρας, Θ.Παπανικολάου, Τ.Παναγής, Β.Γιαννόπουλος, Α.Αράπης, Ν.Ζέρβας, Ι.Αντωνοπούλου, Κ.Κατωμέρης και Χ.Αβεντισιάν.