Με ένα υποδειγματικό άλμπουμ και ένα κείμενο ποιητικό να συνοδεύει το ένθετο, ο Σταύρος Ξαρχάκος συστήνει στο νεότερο κοινό την Καίτη Ντάλη. Μια βαριά λαϊκή φωνή που κάποτε εμφανιζόταν πλάι σε φυσιογνωμίες του πάλκου (Τσιτσάνης, Γαβαλάς, Ζαμπέτας), αλλά αργότερα βρέθηκε σε χώρους περιφερειακούς και έξω από τη δισκογραφία, με αποτέλεσμα να μη γίνει ευρύτερα γνωστή.
Η «κυρία των λιμανιών, των ωκεανών, των βραχωδών ακτών», όπως την αποκαλεί ο συνθέτης, λέει δέκα παλιά λαϊκά τραγούδια. Η ερμηνεία της χωρίς φτιασίδια. Οι φράσεις βγαίνουν από το στόμα της κοφτές, λιτές αλλά με μια μεγαλοσύνη. Με την αρχοντιά του παρελθόντος και τη σοφία μιας ζωής τσακισμένης.
Η εμπνευσμένη ενορχήστρωση στα διασκευασμένα μέρη («Παιδί του δρόμου», «Βασανιστήρια μου έκανες πολλά», «Ντερμπεντέρισσα»), η συμμετοχή μουσικών της ΚΟΕΜ και τα πέντε ορχηστικά κομμάτια που παρεμβάλλονται στα τραγούδια δημιουργούν ένα δίσκο-κόσμημα, μαγευτικό και σε κάποιες στιγμές συγκλονιστικό.