Τους 53 έφτασαν οι δημοσιογράφοι που σκοτώθηκαν εν ώρα καθήκοντος μέσα στο 2004

38

Τριάντα τέσσερις πολιτικοί από 30 χώρες, στην πλειοψηφία τους αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, καταγγέλλονται από την οργάνωση «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα» (RSF) ως «εξολοθρευτές» της ελευθερίας του Τύπου, στην έκθεσή της για το 2004.

Με την ευκαιρία της 15ης Διεθνούς Ημέρας Ελευθερίας του Τύπου και ταυτόχρονα της 20ης επετείου από την ίδρυση της RSF, η οργάνωση επισημαίνει επίσης ότι μόνο πέρσι 53 δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν και άλλοι 107 φυλακίστηκαν σε διάφορες χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η έκθεση συνοδεύεται από ένα χάρτη όπου, με κόκκινο χρώμα, σημειώνονται οι χώρες στις οποίες η κατάσταση όσον αφορά το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης θεωρείται «πολύ δύσκολη»: μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η Κούβα, η Λιβύη, η Ερυθραία, η Ζιμπάμπουε, η Συρία, η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ιράν, το Τουρκμενιστάν, η Κίνα, η Βόρειος Κορέα, το Νεπάλ, η Μιανμάρ, το Λάος και το Βιετνάμ.

Η πιο επικίνδυνη περιοχή του κόσμου παραμένει η Μέση Ανατολή, όπου οι δημοσιογράφοι διακινδυνεύουν τη ζωή τους. Το 2004 είκοσι ένας δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν εκεί και από αυτούς οι 19 στο Ιράκ. Ο αριθμός των ξένων δημοσιογράφων στη Βαγδάτη έχει μειωθεί κατά πολύ, σημειώνει η οργάνωση, κυρίως λόγω του κλίματος ανασφάλειας που επικρατεί, αλλά και επειδή είναι αδύνατον να κυκλοφορήσει κανείς ελεύθερα στη χώρα. Η Γαλλίδα δημοσιογράφος Φλοράνς Ομπενά και ο οδηγός της κρατούνται όμηροι από τις 5 Ιανουαρίου, ενώ άλλοι τρεις Ρουμάνοι συνάδελφοί της απήχθησαν στα τέλη Μαρτίου.

Στη Σαουδική Αραβία ένας δημοσιογράφος του BBC σκοτώθηκε και άλλος ένας τραυματίστηκε σοβαρά τον Ιούνιο του 2004, σε μια επίθεση που αποδίδεται σε φανατικούς ισλαμιστές. Επίσης, ένας Παλαιστίνιος δημοσιογράφος δολοφονήθηκε στη Λωρίδα της Γάζας, «προφανώς στο πλαίσιο της ενδοπαλαιστινιακής διαμάχης για την εξουσία», προσθέτει η RSF.

Το βασικό πρόβλημα σε πολλές χώρες παραμένουν οι ισχύοντες νόμοι που περιορίζουν την ανεξαρτησία των μέσων ενημέρωσης, υποστηρίζει η οργάνωση. Το 2004, 27 δημοσιογράφοι (σχεδόν οι μισοί από αυτούς στο Ιράν) φυλακίστηκαν με τις κατηγορίες της «συκοφαντίας«, «προσβολής του αρχηγού του κράτους», «προσβολής του Ισλάμ» ή «διάδοσης ψευδών ειδήσεων».

«Στα χειρότερα απολυταρχικά καθεστώτα, όπως αυτά του Ιράν, της Συρίας, της Σαουδικής Αραβίας, της Λιβύης και της Τυνησίας, οι υπηρεσίες ασφαλείας κυνηγούν κάθε προσπάθεια που γίνεται για την έντιμη καταγραφή των γεγονότων και για την έρευνα γύρω από ευαίσθητα θέματα, όπως η διαφθορά, τα κοινωνικά και θρησκευτικά ταμπού ή οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες» υπογραμμίζεται στην έκθεση.

Στο Ιράν «ορισμένοι δημοσιογράφοι τέθηκαν σε απομόνωση, χωρίς να δικαστούν και χωρίς να τους επιτραπεί να έχουν επαφή με δικηγόρους. Αλλοι υποβλήθηκαν σε βασανιστήρια, για να ομολογήσουν» τονίζει η οργάνωση. Όσο για τη Συρία, «καμία από τις μεταρρυθμίσεις που ανακοίνωσε ο νέος πρόεδρος Μπασάρ αλ Ασαντ δεν είχε αντίκτυπο στα μέσα ενημέρωσης», τα οποία «στενάζουν κάτω από την επίβλεψη των υπηρεσιών ασφαλείας».

Το θλιβερό ρεκόρ των φυλακισμένων δημοσιογράφων κατέχει πάντως η Κίνα, με 27 και ακολουθεί η Κούβα με 22. Για όλους οι «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα» ζητούν την «άμεση και άνευ όρων» απελευθέρωσή τους.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ/Γαλλικό