Ένας ρυθμός που τα τελευταία χρόνια έχει καταντήσει να διακοσμεί τα προγράμματα των περισσότερων νυχτερινών κέντρων -ειδικά την ώρα που χορεύουν οι πελάτες-, έγινε όχημα για το πρόγραμμα που παρουσίασαν στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο Θέμης Αδαμαντίδης και ο Δημήτρης Μπάσης. Τρεις γενιές ερμηνευτών, τρεις εξαιρετικές λαϊκές φωνές στο πάλκο. Είπαν πάνω από τριάντα γνωστά ζεϊμπέκικα, παλιά και νεότερα, άλλα ολοκληρωμένα και άλλα σε μορφή ένα κουπλέ και το ρεφρέν. Μέρος της συγκεκριμένης παράστασης ηχογραφήθηκε στη μουσική σκηνή Ακτή Πειραιώς, στις 25 και 26 Φεβρουαρίου 2005, και αποτελεί το περιεχόμενο του διπλού αυτού άλμπουμ.
Ο πρώτος δίσκος αρχίζει και τελειώνει με την ορχήστρα που παίζει το «Ζεϊμπέκικο» του Σταύρου Ξαρχάκου και το «Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας» που έγραψε ο Μάνος Λοΐζος. Ενδιάμεσα ακούγεται το «βαρύ πυροβολικό» της παράστασης. Συνθέσεις των Δ.Σαββόπουλου («Ζεϊμπέκικο»), Θ.Μικρούτσικου («Ερωτικό», «Ρόζα»), Χρ.Νικολόπουλου («Στων αγγέλων τα μπουζούκια»), Απ.Καλδάρα («Ό,τι αγαπάω εγώ πεθαίνει», «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι», «Δεν ξέρω πόσο σ΄ αγαπώ»), Γ.Παπαϊωάννου («Πριν το χάραμα»), Στ.Καζαντζίδη («Δυο πόρτες έχει η ζωή»), Μ.Θεοδωράκη («Βρέχει στη φτωχογειτονιά»), Μ.Χατζιδάκι («Αγάπη που ΄γινες δίκοπο μαχαίρι»), Γ.Μαρκόπουλου («Παραπονεμένα λόγια») κ.ά. Το δεύτερο CD περιέχει κυρίως παλιά αγαπημένα κομμάτια. Ορισμένα από αυτά τα ερμήνευσαν σε πρώτη εκτέλεση μερικές από τις πιο σπουδαίες φωνές του λαϊκού πενταγράμμου. Ανάμεσά τους τα τραγούδια «Παλιατζής» (Ρεπάνης/Γκούτης), «Δεν θα ξαναγαπήσω» (Λοΐζος/Παπαδόπουλος), «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» Πλέσσας/Παπαδόπουλος), «Αισθηματίες» (Νικολόπουλος/Πυθαγόρας), «Πριν χαθεί το όνειρό μας» (Βοσκόπουλος/Θειόπουλος), «Σ΄ αναζητώ στη Σαλονίκη» (Τόκας/Γράψας), «Πες μου πού πουλάν καρδιές» (Μουσαφίρης), «Δεν υπάρχουν άγγελοι» (Νικολόπουλος/Παπαγιαννόπουλος) και «Μια ζωή πληρώνω αμαρτίες αλλονών» (Μουσαφίρης).
Αναμνηστικό μιας εμπορικά επιτυχημένης παράστασης και ένας δίσκος που ακούγεται ευχάριστα ξανά και ξανά; Ίσως κάτι παραπάνω. Μια ευκαιρία αφενός να σκεφτούμε σε πόσο λάθος κανάλια (σε επίπεδο προσωπικής δισκογραφίας) έχουν διοχετευτεί νεότεροι τραγουδιστές, όπως ο Δ.Μπάσης, και αφετέρου να ακολουθήσουμε το νήμα που πέρασε από τις παλιές γενιές λαϊκών δημιουργών στα χέρια των νεότερων του λαϊκού πάλκου και στους «σπουδαγμένους», δηλαδή στους συνθέτες του λεγόμενου έντεχνου λαϊκού τραγουδιού.

Ειδήσεις Σήμερα: