Υπερπαραγωγή της δεκαετίας του 1950, που σύντομα ξεχάστηκε και διόλου άδικα. Το πρώτο μέρος (μια ώρα και κάτι) εξαντλείται στην αρπαγή της Ελένης και το δεύτερο αποτελεί μια αυστηρή επιλογή των επεισοδίων της Ιλιάδας. Υπάρχει θέαμα, υπάρχει όμως και μια «διάθεση χαλκομανίας» που οδηγεί σε ένα κούφιο εγχείρημα, από τα πολλά που γυρίστηκαν στην Ιταλία. Η Μπριζίτ Μπαρντό εμφανίζεται στην αρχή της ταινίας ως υπηρέτρια της Ωραίας Ελένης.
Η ευρωπαϊκή έκδοση προέρχεται από αναπαλαιωμένη κόπια και διαθέτει αψεγάδιαστη εικόνα πλήρους ανάλυσης, στο αυθεντικό super Panavision (2,55:1). Ο ήχος έχει υποστεί επεξεργασία σε έξι διακριτά κανάλια και αποδίδει την αίσθηση περιβάλλοντος χώρου κυρίως με τη μουσική.