Μετά το ελληνόφωνο ροκ, τη ραπ και τα παράγωγά της, αλλά και την κάντρι μουσική, να και ένα ελληνικό συγκρότημα που παίζει ρέγκε, σκα και λάτιν. Το ατού των Locomondo (εξαιρετικός ο ήχος τους) είναι ο ρυθμός: συνθέσεις που «μυρίζουν» καλοκαίρι και καλούν τον ακροατή να λικνιστεί, ανεξάρτητα από το τι λένε τα λόγια. Ο στίχος είναι ταιριαστός και έξυπνα φτιαγμένος. Προκειμένου να χωρέσει στις κοφτές μουσικές φράσεις, επιστρατεύονται μικρές λέξεις ή ρήματα που επαναλαμβάνονται στο συνηρημένο και τον ασυναίρετο τύπο (περπατώ/περπατάω, τριγυρνώ/τριγυρνάω).
Το πρόβλημα του άλμπουμ είναι ότι το συγκρότημα θέλει να τα πει όλα σε ένα δίσκο. Το ανάλαφρο κλίμα του πρώτου μέρους βαραίνει ξαφνικά με track κοινωνικού προβληματισμού («Ψεύτικη ζωή», «Μαντέμ λάκκο»), ενώ η διάρκεια του CD είναι απελπιστικά μεγάλη. Το σχήμα αποτελούν οι Μάρκος Κούμαρης (φωνή, κιθάρες), Γιάννης Βαρνάβας (φωνή, κιθάρες), Σταμάτης Γιούλας (πλήκτρα), Σπύρος Μπεσδέκης (μπάσο) και Στέφανος Ψαραδάκης (τύμπανα).

Ειδήσεις Σήμερα: