Tiny Voices – Κριτική
Ο Joe Henry ανεβαίνει στη σκηνή με σταθερά βήματα και, χωρίς φιοριτούρες ή δισταγμούς, αρχίζει το ρόλο που επιτέλους θα τον κάνει διάσημο. Είναι ένας ρόλος απαιτητικός· για να τον παίξει πρέπει να καλέσει δίπλα του και μέσα του ό,τι έχει ζήσει, ό,τι έχει αγαπήσει και ό,τι τον έχει πληγώσει. Η ιστορία ξετυλίγεται βέβαια με τραγούδια, γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος που ξέρει ο Henry. Η τραγουδοποιία και η ερμηνεία -φωνητικά και κιθαριστική- είναι οι δεξιότητες εκείνες που έχει τελειοποιήσει, αφοσιωμένα και συστηματικά, στα δεκαεπτά χρόνια και στα εννέα άλμπουμ της μέχρι σήμερα καλλιτεχνικής του ιστορίας. Με τη στήριξη του κλαρινετίστα Don Byron, του τρομπετίστα Ron Miles και αρκετών ακόμη ξεχωριστών μουσικών φτιάχνει ένα άλμπουμ που φέρνει στο νου τον Leadbelly, τον Ornette Coleman, τον Tom Waits στα πρώτα του βήματα αλλά και τον Solomon Burke στα τελευταία του· ένα σώμα μουσικής ντελικάτο όσο η jazz, περιπετειώδες όσο η avant-garde αλλά και προσβάσιμο όσο η pop.
- Ρουμανία – Ελλάδα 9-18: Συνέχισε το απόλυτο των νικών η Εθνική πριν τον ημιτελικό με την Ουγγαρία
- Κινδύνευσαν αεροσκάφη με σύγκρουση κατά τη διάρκεια του black out στο FIR Αθηνών;
- ΑΕΚ – Καρδίτσα 88-73: Πήρε τον «εμφύλιο» με ηγέτη τον Λεκαβίτσιους
- The Number Of The Beast: Το εμβληματικό άλμπουμ των Iron Maiden επιστρέφει στο προσκήνιο – 44 χρόνια από την κυκλοφορία του
- Ιράν: Σε 3.117 ανήλθαν οι νεκροί στις διαδηλώσεις, λέει η κρατική τηλεόραση
- «Την χτυπούσε και της ξύριζε το κεφάλι» – Γυναίκα στη Βρετανία ζούσε υπό συνθήκες σκλαβιάς για πάνω από 25 χρόνια
