Η πιο ολοκληρωμένη και ξεκαρδιστική ταινία των Μόντι Πάιθον, με την έννοια ότι ιδέες, σκετς και ευρήματα εντάσσονται αρμονικά σε μια ιστορία και δεν αποτελούν συρραφή κωμικών καταστάσεων. Με επίκεντρο τον Μπράιαν, έναν εβραίο που υποτίθεται ότι έζησε παράλληλα με τον Χριστό και είχε την ίδια τύχη με τον Ναζωραίο, η ομάδα των “αιρετικών” Βρετανών κωμικών πραγματοποιεί μια εμπνευσμένη όσο και διαχρονική σάτιρα. Αντικείμενο; Η αφέλεια που διέπει τα πλήθη, η πολιτική του τέλους της δεκαετίας του ΄70 (αριστερά και επαναστατικά κινήματα), αλλά και η κατασκευή των σταρ και των παντός είδους “προφητών”.
Ο ήρωας προσχωρεί σε κάποια από τις ομάδες που πρεσβεύουν την ανεξαρτησία της Ιουδαίας, κυνηγημένος από τους Ρωμαίους παριστάνει τον προφήτη και αποκτά πλήθος πιστών που τον ακολουθούν κατά πόδας, και τελικά συλλαμβάνεται και οδηγείται στο σταυρό. Σκηνές ανθολογίας εκείνη κατά την οποία ο ψευδός Ρωμαίος διοικητής εκφωνεί ονόματα, προκειμένου το πλήθος να αποφασίσει ποιος θα γλιτώσει τη σταύρωση, καθώς και εκείνη με τους δεκάδες σταυρωμένους που τραγουδούν “Κοίτα τη ζωή από την αισιόδοξη πλευρά της”. Παράλληλα, εκρήξεις γέλιου προκαλούν ακόμα και σήμερα τα μέρη με τους μάγους που προσκυνούν λάθος βρέφος, οι συσκέψεις που πραγματοποιούν οι επαναστάτες, οι σκηνές με την υπερπροστατευτική μητέρα του Μπράιαν, καθώς και η σκηνή στην οποία ο Ρωμαίος εκατόνταρχος που δίνει οδηγίες στους μελλοθάνατους με το τυπικό αγγλικό φλέγμα.
Πιθανόν ο “Προφήτης” να προσβάλει τα θρησκευτικά “πιστεύω” ορισμένων από τους θεατές. Δεν πρόκειται ωστόσο για παρωδία της ζωής του Ιησού, αλλά για μια σάτιρα κυρίως της θρησκοληψίας.

Ειδήσεις Σήμερα: