«Τώρα, εγώ γιατί πρέπει να το υποστώ αυτό;». Ένα τέτοιο συναίσθημα δημιουργεί ο καινούργιος προσωπικός δίσκος του Δημήτρη Μπάση που έχει τίτλο το όνομά του και περιέχει δεκατέσσερα τραγούδια από το χώρο του «έντεχνου» και του λαϊκού. Ό,τι πιο κοινότοπο έχει καταγραφεί στην εγχώρια δισκογραφία τα τελευταία χρόνια -σε επίπεδο μουσικής και λόγου- υπάρχει στο συγκεκριμένο άλμπουμ. Οι συνθέσεις ρουτίνας: χωρίς ψυχή, χωρίς έμπνευση. Οι στίχοι ένα βατερλό: πότε προσπαθούν ανεπιτυχώς να είναι «λαϊκοί» («Σαν τσιγάρο μου», «Ξάνθη», «Όπα ρε παιδιά») και πότε να κινηθούν στο πλαίσιο του «εντέχνως ορθού» («Μάγισσα», «Νανεδάκι»). Δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχασαν τη μάχη με πολυσυλλεκτικά προσωπικά άλμπουμ -αρκεί να θυμηθούμε την τελευταία δουλειά του Πέτρου Γαϊτάνου και πρόσφατα της Αλκηστης Πρωτοψάλτη. Ήταν η σειρά του νεαρού ερμηνευτή από το Κιλκίς να μαζέψει τραγούδια από διάφορους συνθέτες και στιχουργούς και να παγιδευτεί σε κομμάτια «πάνω στη φωνή του». Έχει θαυμάσια φωνή ο Δημήτρης Μπάσης. Από μόνη της ωστόσο δεν «νομιμοποιεί» μια κυκλοφορία.
Όπως συμβαίνει με όλες τις πρόσφατες παραγωγές της Minos-EMI, το συγκεκριμένο CD χαρακτηρίζεται ελεγχόμενης αναπαραγωγής. Αυτό σημαίνει ότι παίζει χωρίς προβλήματα σε επιτραπέζια Player (CD, DVD) ή σε drive ηλεκτρονικών υπολογιστών, αλλά δεν επιτρέπει τη δημιουργία ψηφιακού αντιγράφου.

Ειδήσεις Σήμερα: