Πολλοί μύθοι περιβάλλουν την όγδοη κατά σειρά ταινία του Φεντερίκο Φελίνι, που γυρίστηκε μετά τις «Νύχτες της Καμπίρια» (1957) και εικονογραφεί την έκλυτη ζωή και την κενότητα των ξεπεσμένων αριστοκρατών, των σταρ β΄ κατηγορίας και γενικά όσων ανήκουν ή ισχυρίζονται ότι ανήκουν στη λεγόμενη υψηλή κοινωνία. Λέγεται ότι αναφέρεται στα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, ότι γυρίστηκε στους επτά λόφους της Ρώμης και ακόμα ότι η ιστορία διαδραματίζεται σε επτά μέρες και ισάριθμες νύχτες. Ωστόσο αυτό που έχει μείνει σήμερα είναι το έργο αυτό καθαυτό: Μια αλληγορία που αρχίζει με την περιφορά ενός αγάλματος του Χριστού πάνω από τη Ρώμη και καταλήγει σε κάποια παραλία όπου έκπληκτη μια παρέα κοσμικών παρατηρεί ένα θεόρατο θαλάσσιο πλάσμα που μπλέχτηκε στα δίχτυα των ψαράδων. Από το φακό του Ιταλού δημιουργού παρελαύνουν πόρνες, διανοούμενοι, τραβεστί, ερωτικά τρίο, πάρτι με αλκοόλ και ναρκωτικά, όργια, όλα αυτά όμως με γενναίες δόσεις υπερβολής και σαρκασμού. Ο Μαστρογιάνι αποδεικνύεται ιδανική επιλογή στο ρόλο του συντάκτη κοσμικής στήλης, ο οποίος πρωταγωνιστεί σε όλα τα επεισόδια, ενώ ο Νίνο Ρότα υπογράφει ένα ακόμα διάσημο soundtrack. Η Dolce Vita βραβεύτηκε με το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών (1960) και ήταν υποψήφια για τέσσερα Όσκαρ, από τα οποία απέσπασε μόνο της Καλύτερης Ενδυματολογίας. Η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD περιοχής 2 προέρχεται από αποκατεστημένη κόπια. Διαθέτει εικόνα letterbox (όχι πλήρους ανάλυσης) στον αυθεντικό λόγο πλευρών 2,35:1 και ήχο μονοφωνικό, αλλά θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η εταιρεία διανομής αδιαφορεί για την ποιότητα των δίσκων της. Μολονότι έχει στα χέρια της άριστης ποιότητας υλικό, ούτε η εικόνα ούτε ο ήχος είναι αντάξια του ψηφιακού μέσου.