Όλα μοιάζουν καλά στο νέο άλμπουμ των Suede· ανησυχητικά καλά, ας μας επιτραπεί η επίκριση, αφού περίφημα δεν νιώθει παρά μόνο ο πλήρης αλλά και ο άφρων. Βάζεις το άλμπουμ να παίξει αναμένοντας να ακούσεις το «νέο ξεκίνημα» που υπόσχεται ο τίτλος, και αντί γι’ αυτό έρχεσαι αντιμέτωπος με μια υπαναχώρηση της μουσικής του βρετανικού γκρουπ στο κιθαριστικό στιλ της πρώτης περιόδου της καριέρας του, γεγονός για το οποίο το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης μάλλον φέρει ο διάσημος Stephen Street (Smiths, Blur, Cranberries, Psychedelic Furs) που υπογράφει την παραγωγή. Περαιτέρω, ακούς μια «μεσήλικη» πλέον pop παρέα να «περνά καλά», επαναπαυμένη κατά κύριο λόγο σε συνθετικά κλισέ, μελωδίες που όλο-κάτι-σου-θυμίζουν, αδιάφορους στίχους και αφελείς χορωδιακές συνοδείες (τα γνωστά λα-λα-λα). Το πέμπτο άλμπουμ των άλλοτε υποσχόμενων Suede δεν πάει τη μουσική σε κανένα μέρος πρωτόγνωρο ή έστω μη βαρετό. Μάλλον αρνητική είναι η «προσφορά» του, καθώς δείχνει ότι η brit-pop τείνει να γίνει μια σκιά του παλιού της εαυτού. Ακόμη και αυτό όμως είναι κάτι που το ξέραμε πριν ακούσουμε το «New Morning».