Είκοσι χρόνια μετά το θάνατο του Μάνου Λοΐζου η Minos-EMI κυκλοφορεί ξανά τα έργα του πιο ευαίσθητου Έλληνα δημιουργού, του ανθρώπου που, σε συνεργασία με μεγάλα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, άφησε πίσω του τραγούδια που όχι απλώς άντεξαν στο χρόνο, αλλά κατάφεραν να μιλούν στις καρδιές του κόσμου πέρα από εποχές, πέρα από κοινωνικοπολιτικές συνθήκες. Δεν πρόκειται για κασετίνα, αλλά για εκ νέου διανομή σε μεμονωμένα CD των δίσκων που κυκλοφόρησαν από το 1968 έως το 1981 και περιλαμβάνουν ένα soundtrack, εννέα κύκλους τραγουδιών, τα «Γράμματα στην Αγαπημένη» (δίσκος που κυκλοφόρησε μετά το θάνατο του συνθέτη) και ένα διπλό CD-συλλογή από σκόρπιες ηχογραφήσεις που τιτλοφορείται «Εκτός Σειράς». Όλοι οι δίσκοι έχουν υποστεί ψηφιακή επεξεργασία (remastering), ενώ τα ένθετα περιέχουν ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό και προσωπικές μαρτυρίες των συντελεστών, προκειμένου κάθε σύνολο να τοποθετηθεί στο ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο της εποχής κατά την οποία εκδόθηκε. Την επιμέλεια της παραγωγής και της έκδοσης για το σύνολο των επανεκδόσεων του έργου του Μάνου Λοϊζου έχουν η Μυρσίνη Λοΐζου, ο Πέτρος Παράσχης και ο Γιώργος Τσάμπρας.
Ο «Σταθμός» (1968) ήταν το πρώτο LP του Μάνου Λοΐζου σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Το τραγούδι που αγαπήθηκε ήταν το «Δελφίνι δελφινάκι» (Γιάννης Καλατζής-Λίτσα Διαμάντη) και κατόπιν το «Παλιό ρολόι» και «Η δουλειά κάνει τους άντρες». Ακολούθησαν οι «Θαλασσογραφίες» (1970, πάλι σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου), δίσκος στον οποίο ο Γιώργος Νταλάρας ερμήνευσε τα τραγούδια «Έχω έναν καφενέ», «Μάνα δεν φυτέψαμε» και «Δέκα παλικάρια». Με το άλμπουμ «Να΄ Χαμε τι να΄ Χαμε» (1972) έκλεισε ο κύκλος της κυρίως συνεργασίας του Λοΐζου με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο. Τα τραγούδια «Παποράκι» (του Μπουρνόβα), «Ήλιε μου σε παρακαλώ», «Λιόντας» και «Ελισσώ» βρίσκονταν στο στόμα του καθενός.
Το 1974 κυκλοφόρησε ο κύκλος τραγουδιών «Καλημέρα Ήλιε», σε στίχους του Δημήτρη Χριστοδούλου. Ξεχώρισαν τα τραγούδια «Μια καλημέρα» (Χάρις Αλεξίου) και το ομότιτλο του δίσκου που έμελλε να γίνει ένα είδος ύμνου στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, ιδιαίτερα μετά την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ που είχε σήμα τον ήλιο. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν και τα «Τραγούδια του Δρόμου». Γράφτηκαν πριν από την επιβολή της δικτατορίας, αλλά ακούστηκαν επίσημα δέκα περίπου χρόνια μετά, καθώς οι κοινωνικοπολιτικοί τους στίχοι απαγορεύτηκαν από τη λογοκρισία της χούντας. Ανάλογη περίπτωση αποτελούν και τα «Νέγρικα». Πρωτοπαρουσιάστηκαν σε συναυλίες λίγο πριν από τη δικτατορία του 1967, αλλά η ηχογράφηση και η κυκλοφορία τους πραγματοποιήθηκαν το 1975.
Τα πρώτα καινούρια τραγούδια που κυκλοφόρησε ο Μάνος Λοΐζος μετά τη μεταπολίτευση είναι τα «Τραγούδια Μας» (1976), σε στίχους του Φώντα Λάδη, απόλυτα ενταγμένα στο έντονα πολιτικοποιημένο κλίμα της εποχής. Συνδυάζουν με τον καλύτερο τρόπο ένα λόγο «μπρεχτικό» -σύμφωνα με παρομοίωση του ίδιου του συνθέτη- και έναν ήχο λαϊκό και απόλυτα τραγουδιστικό. Η «Τσιμινιέρα» και το «Δέντρο» βρέθηκαν στα χείλη ολονών. Το 1979 κυκλοφόρησαν τα «Τραγούδια της Χαρούλας» (Χάρις Αλεξίου), σε στίχους Μανώλη Ρασούλη και Πυθαγόρα, και ο κύκλος έκλεισε με ένα ηλεκτρικό όσο και ευαίσθητο άλμπουμ που είχε τίτλο «Για Μια Μέρα Ζωής» (1980). Σε αυτόν το δίσκο η Δήμητρα Γαλάνη τραγούδησε την «Κουτσή κιθάρα» και το «Σε ψάχνω», ενώ ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου ερμήνευσε το πασίγνωστο «Κι΄ αν είμαι ροκ».
Ο δέκατος δίσκος που κυκλοφόρησε ο Μάνος Λοΐζος στα λίγα έτσι κι αλλιώς χρόνια της δισκογραφικής του πορείας είναι το soundtrack μιας ταινίας που έμελλε να αποδειχθεί ιστορική. Η μουσική που έγραψε για την «Ευδοκία» του Αλέξη Δαμιανού κυκλοφόρησε το 1971, αλλά έγινε ευρύτερα γνωστή αργότερα χάρη στο περίφημο ζεϊμπέκικο που καταγράφεται ως ένα από τα πλέον διαχρονικά οργανικά κομμάτια της ελληνικής δισκογραφίας. Ένα χρόνο μετά το θάνατό του κυκλοφόρησαν τα «Γράμματα στην Αγαπημένη» (1983), ποιήματα του Ναζίμ Χικμέτ σε μετάφραση του Γιάννη Ρίτσου. Ο δίσκος περιλαμβάνει το «σχεδίασμα» για δεκατέσσερα από αυτά τα κομμάτια, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος στο στούντιο τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Χωριστά από τις έντεκα παραπάνω δισκογραφικές δουλειές του Μάνου Λοΐζου κυκλοφορεί σε διπλό CD και μια συλλογή που περιέχει τα «σκόρπια» τραγούδια του. Πρόκειται για σαράντα συνθέσεις «Εκτός Σειράς» (κυρίως 45άρια και ανέκδοτα τραγούδια), που ηχογραφήθηκαν από το δισκογραφικό του ξεκίνημα, το 1962, μέχρι και το 1985.

Ειδήσεις Σήμερα: