27

Η προοπτική επίθεσης κατά του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν έχει ανοίξει το δρόμο για την αναδιάταξη της διεθνής αγοράς πετρελαίου, καθώς τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία αναμένεται να επωφεληθούν από το ενδεχόμενο να τεθεί το Ιράκ υπό την κηδεμονία της διεθνούς κοινότητας.

Όπως αναφέρει σε σημερινό δημοσίευμα η γαλλική εφημερίδα Le Monde, ενώ ο Σαντάμ και ο Μπους συνεχίζουν να παίζουν το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι σε σχέση με τους επιθεωρητές του ΟΗΕ, αγορές και καταναλωτές παραμένουν με το όπλο παρά πόδα.

Τι θα συνέβαινε όμως αν η Ουάσιγκτον αποφάσιζε να ανοίξει πυρ, με ή χωρίς τη συγκατάθεση του ΟΗΕ. «Σε πρώτη φάση, υπάρχει κίνδυνος η τιμή του πετρελαίου να εκτιναχθεί στα ύψη, αλλά αυτή η αύξηση δεν θα κρατήσει. Η σημερινή κατάσταση είναι διαφορετική από εκείνη που ίσχυε το 1990, και πολύ περισσότερο τη δεκαετία του 70, πριν από τις δύο πετρελαϊκές κρίσεις» σημειώνει ο Αντερ Τέρνερ, αντιπρόεδρος της Merrill Lynch για την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Στην αγορά, το βάρος του Ιράκ είναι σήμερα πολύ λιγότερο αποφασιστικό σε σχέση με πριν από μια δεκαετία. Η Βαγδάτη εξακολουθεί να έχει όμως τεράστια αποθέματα και ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα λόγω του εμπάργκο. Εφόσον έτσι τεθεί υπό αμερικανική κηδεμονία, το Ιράκ θα μπορέσει να αυξήσει γρήγορα την ημερήσια παραγωγή του στα 6 με 7 εκατομμύρια βαρέλια, έναντι 2 εκατομμυρίων το 2001. Εξ ου και το ενδιαφέρον των αμερικανικών, ρωσικών και ευρωπαϊκών εταιρειών.

Η πιο αξιόλογη μεταβολή αφορά τη Ρωσία η οποία, αφού για αρκετά χρόνια βρισκόταν στην πρώτη θέση μαζί με τη Σαουδική Αραβία, τον περασμένο Φεβρουάριο ανέκτησε και πάλι την πρώτη θέση που είχε πριν από 20 χρόνια, με ημερήσια παραγωγή 7,3 εκατ. βαρελιών πετρελαίου. Παίζοντας ένα παιχνίδι πόκερ με την Ουάσιγκτον, στην οποία προσφέρει τη στήριξη στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας με αντάλλαγμα τη σιωπή της για τις επιχειρήσεις στο έδαφος της Γεωργίας, η Μόσχα επιδιώκει να μειώσει την αμερικανική παρουσία στην «αυλή» της. Και ιδιαίτερα εκεί όπου είχε μέχρι πρόσφατα σχεδόν το μονοπώλιο: τη μεταφορά πετρελαίου από την Κασπία.

Στις 19 Σεπτεμβρίου εγκαινιάστηκε στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν ο γιγάντιος πετρελαιαγωγός που περνά από την Τιφλίδα και καταλήγει στο Τσεϊχάν της Τουρκίας, παρακάμπτοντας τη Ρωσία. Ο αγωγός αυτός, που θα έχει μήκος 1.750 χιλιόμετρα και θα κοστίσει 3 δισ. ευρώ, εγκαινιάστηκε παρουσία των προέδρων του Αζερμπαϊτζάν, της Γεωργίας και της Τουρκίας, αλλά και του υπουργού Ενέργειας των ΗΠΑ λόγω της συμμετοχής αμερικανικών εταιρειών στο έργο. Το κακό είναι ότι το κόστος εξόρυξης ενός βαρελιού στην περιοχή παραμένει μεγαλύτερο από το αντίστοιχο κόστος στο Ιράκ.

Αν δύο πλούσιες περιοχές σε ενέργεια, η κεντρική Ασία και η Κασπία, έχουν επωφεληθεί από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, και άλλες χώρες έχουν αποκομίσει οφέλη από τα νέα διεθνή δεδομένα. Η Αφρική, και ιδιαίτερα η Νιγηρία και η Ανγκόλα, ικανοποιούν σήμερα το 15% των αμερικανικών εισαγωγών σε πετρέλαιο, και το ποσοστό αυτό θα μπορούσε να αυξηθεί σε 25% όταν τύχουν εκμετάλλευσης τα σημαντικά κοιτάσματα των δυτικών ακτών της ηπείρου.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: