27

Η αποκάλυψη της λογιστικής απάτης της WorldCom θα μπορούσε, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, να στιγματήσει τη λεγόμενη Νέα Οικονομία ως μία εποχή γρήγορου χρήματος, λογιστικών «τρικ» και διευθυντικών στελεχών εκτός ελέγχου.

Η απόκρυψη δαπανών ύψους 3,9 δισ. δολαρίων από τα αποτελέσματα ενός κολοσσού που πρωταγωνίστησε στην έκρηξη του τηλεπικοινωνιακού πεδίου τη δεκαετία του 90 φέρνει στην επιφάνεια για μία ακόμη φορά το φαινόμενο των ταχύτατα αναπτυσσόμενων εταιρειών που η «παράλογη ευφορία» των επενδυτών αποθεώνει με την ίδια ευκολία που καταδικάζει στην οριστική κατάρρευση.

Το σκάνδαλο της αμερικανικής εταιρείας τηλεπικοινωνιών έρχεται λίγους μήνες μετά τη «βόμβα» της Enron, η οποία συγκλόνισε τη Γουόλ Στριτ και το αμερικανικό πολιτικό σύστημα, αναδεικνύοντας μερικές από τις σημαντικότερες αρνητικές συνέπειες της απελευθέρωσης των αγορών όχι μόνο στις τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών αλλά και σε επίπεδο δημοκρατίας.

Έτσι, όπως σημειώνει το Reuters σε ανάλυσή του, επενδυτές, πελάτες και εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις των πάλαι ποτέ «χαϊδεμένων» κλάδων τηλεπικοινωνιών, βιοτεχνολογίας και εμπορίας ενέργειας αναρωτιώνται: Ποιος είναι ο επόμενος;

Τα «αστέρια» της λεγόμενης Νέας Οικονομίας, οι θεμελιωτές της παγκόσμιας επικοινωνίας, των δικτύων υπολογιστών και της νέας εποχής στην υγεία, αντιμετωπίζονται σαν τους ληστές και τους καταχραστές της «Παλαιάς Οικονομίας». Στο επίκεντρο της καχυποψίας είναι οι λογιστικές μέθοδοι, οι εταιρείες ορκωτών ελεγκτών και οι χρηματοπιστωτικοί οίκοι, όλοι αυτοί δηλαδή που την περασμένη δεκαετία συνέθεσαν το παζλ της χρηματιστηριακής έκρηξης και τώρα με την παραμικρή αφορμή βρίσκονται στο εδώλιο του κατηγορούμενου.

Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς για το αν στις διεθνείς αγορές ετοιμάζεται να εκραγεί άλλη μία «βόμβα» ανάλογου μεγέθους της Enron και της Worldcom. Όπως επισημαίνει στο BBC η οικονομολόγος της Nomura Αναΐς Φαράχ, τα σκάνδαλα αυτά μας δείχνουν ότι η «Ενρονίτιδα» είναι ένα συστημικό πρόβλημα και όχι άλλη μία περίπτωση μεμονωμένης απάτης και διαφθοράς.

Οι επενδυτές μπορούν ίσως να «προφυλαχθούν», απέχοντας από τα χρηματιστήρια και αναζητώντας νέες πηγές αξιοποίησης των κεφαλαίων τους. Οι κυβερνήσεις όμως, οι ρυθμιστικές αρχές και οι ίδιες οι επιχειρήσεις οφείλουν να διασφαλίσουν την αξιοπιστία, τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα των αγορών, το «μακρύ χέρι» των οποίων δεν φαίνεται ικανό από μόνο του να αποτρέψει την εκδήλωση ανάλογων φαινομένων με τεράστιο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό κόστος.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: