Για περισσότερα από δέκα χρόνια ο Claudio Abbado Για περισσότερα από δέκα χρόνια ο Claudio Abbado κράτησε με επιτυχία τη θέση του αρχιμουσικού στη Φιλαρμονική του Βερολίνου, διαδεχόμενος τον Herbert von Karajan. Κατά το χρονικό αυτό διάστημα η σύνθεση, ο χαρακτήρας και ο ήχος της ορχήστρας διαφοροποιήθηκαν ριζικά σε σχέση με τη «χρυσή» περίοδο του Karajan. Στο τέλος αυτής της συνεργασίας ήλθε η πολυσυζητημένη ηχογράφηση με τις συμφωνίες του Beethoven.
Αυτό που αμέσως εντυπωσιάζει στη νέα αυτή ηχογράφηση είναι η συνολική προσέγγιση που χαρακτηρίζει τα έργα. Ο ήχος της ορχήστρας είναι εμφανώς διαυγέστερος, πιο ξεκάθαρος και καλύτερα αρθρωμένος, με τις εσωτερικές φωνές να προβάλλουν με σαφήνεια. Τα tempi ανάλαφρα και αρκετές φορές πιο γρήγορα δημιουργούν μοναδική κλιμάκωση της έντασης, προσδίδοντας ταυτόχρονα αξιοσημείωτη συνοχή στα έργα. Οι φράσεις των πνευστών αναπτύσσονται με εντυπωσιακή ευκρίνεια, ενώ οι δυναμικές, το φραζάρισμα και η ευελιξία των εγχόρδων παραπέμπουν περισσότερο σε ηχογραφήσεις συνόλων που χρησιμοποιούν όργανα εποχής.
Η γενική εντύπωση που μένει μετά την ακρόαση είναι ότι σαφέστατα δεν πρόκειται για «άλλη μία εκτέλεση» συμφωνιών του Beethoven. Εδώ έχουμε μια ερμηνεία ξεχωριστή, εμπνευσμένη, η οποία πετυχαίνει να διατηρήσει το σύγχρονο ορχηστρικό ήχο, ενσωματώνοντας ταυτόχρονα με καταπληκτικό τρόπο στοιχεία που συναντά κανείς σε εκτελέσεις με όργανα εποχής, χωρίς ωστόσο να παγιδεύεται στη με έπαρση προβολή της «αυθεντικότητας» των επιλογών. Και να σκεφτεί κανείς ότι η πρόταση αυτή έρχεται από τους πλέον «παραδοσιακούς» υποστηρικτές-ερμηνευτές της καθιερωμένης άποψης γύρω από την προσέγγιση της μουσικής αυτής.