Ο μεγάλος χαμένος στη μάχη των εισιτηρίων της περιόδου 2001-2002. Λίγο τα πρόσφατα -τότε- γεγονότα στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης, λίγο η «παραπλανητική» διαφήμιση που μιλούσε για κωμωδία και το «Μπραζιλέρο» δεν βρήκε την αναμενόμενη απήχηση. Αδικα. Τρία χρόνια μετά το εμπορικά επιτυχημένο «Βαλκανιζατέr», ο Σωτήρης Γκορίτσας σκηνοθετεί μια πικρή κωμωδία που μιλά για Έλληνες που επιμένουν να γεύονται λάθος τα αγαθά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για Ευρωπαίους που γοητεύονται από το «χύμα» της Ελλάδας, μέσα από την ιστορία ενός 45άρη που επιδοτήθηκε γενναία από τα προγράμματα της ΕΕ, σπατάλησε τα χρήματα, και τώρα καλείται να επιδείξει το έργο για το οποίο χρηματοδοτήθηκε. Ως κινηματογραφικό εγχείρημα, το «Μπραζιλέρο» έχει αρκετά ελαττώματα: άνιση ανάπτυξη χαρακτήρων, παραγεμίσματα που αποδυναμώνουν το βασικό στόρι, ξεκάρφωτο φινάλε. Ωστόσο, και παρά τα πολλά δένδρα που κοιτά, δεν χάνει το δάσος. Η λιτή αλλά αποτελεσματική σκηνοθεσία, οι πολύ καλές ερμηνείες (από τις λίγες ελληνικές παραγωγές όπου οι ηθοποιοί πείθουν για όσα λένε και κάνουν), η θαυμάσια σκηνή στο γιαπί στο οποίο έχουν καταφύγει αλλοδαποί όλων των φυλών και η μουσική του Νίκου Πορτοκάλογλου (ακούστε οπωσδήποτε το soundtrack) συνθέτουν ένα συγκινητικό σύνολο που καταγράφει χωρίς να κολακεύει και σκιαγραφεί δίχως να καταφεύγει στην καρικατούρα. Η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD περιοχής 2 αποδεικνύει για άλλη μία φορά την άγνοια (ή την προχειρότητα) που επικρατεί στο χώρο σε σχέση με τα ψηφιακά φορμά. Ο δίσκος μοιάζει να προέρχεται από το αναλογικό beta της βιντεοκασέτας (πληροφορηθήκαμε ότι υπάρχει και αντίστοιχη ψηφιακή μήτρα) και διαθέτει ικανοποιητικής ποιότητας εικόνα (letterbox, στον αυθεντικό λόγο πλευρών 1,85:1) και ήχο μονοφωνικό, μολονότι η αυθεντική μπάντα είναι μιξαρισμένη σε Dolby SR.

Ειδήσεις Σήμερα: