Σάτιρα της βιομηχανίας του θεάματος, ακόμα και του «περιθωριακού» Χόλιγουντ, από ένα σκηνοθέτη που ανέκαθεν είχε αδυναμία στις εξωφρενικές ιστορίες και που στο παρελθόν υπέγραψε ξεκαρδιστικά φιλμ όπως το «Polyester» (1981) ή το «Hairspray» (1988). Στη νέα του δουλειά βάλλει κατά του Χόλιγουντ, μέσα από τα έργα και τις ημέρες κάποιας κινηματογραφικής «ομάδας κρούσης» που εισβάλει με μαχαίρια και κουμπούρια σε χώρους παραγωγής και κατανάλωσης εύπεπτου θεάματος (στα πλατό του «Φόρεστ Γκαμπ», σε αίθουσες που προβάλλουν ταινίες του… Ρόμπιν Γουίλιαμς), διακηρύσσοντας υπέρ του ανεξάρτητου σινεμά και της ελευθερίας του δημιουργού. Ομολογουμένως, το «Cecil B. DeMented» έχει μια τρέλα και υπάρχουν στιγμές που προκαλεί αβίαστα το γέλιο. Όμως, δεν πρόκειται για επιτυχημένο εγχείρημα. Το σενάριο ελάχιστη έμπνευση διαθέτει, o μηχανισμός της κωμωδίας σπάνια λειτουργεί, οι ηθοποιοί δεν έχουν πιστέψει αυτό που κάνουν και πάνω από όλα λείπει ο καταλύτης: μια Ντιβάιν. Η αλλόκοτη εκείνη τραβεστί που με το έμφυτο χιούμορ και τον περίσσιο σαρκασμό έδινε υπόσταση στους εξωπραγματικούς ήρωες του Γουότερς. Η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD περιοχής 2 μεταφέρει σε ψηφιακή μορφή το πρωτότυπο με ικανοποιητικής ποιότητας εικόνα πλήρους ανάλυσης και με ψηφιακό ήχο σε έξι κανάλια. Στις αίθουσες η εν λόγω παραγωγή προβλήθηκε με τον τίτλο «Και Γ… το Χόλιγουντ».