Ιταλογαλλική παραγωγή που γυρίστηκε ένα χρόνο μετά τη μεγάλη εμπορική επιτυχία του «Ηρακλή» («Hercules», 1959), φέρεται ως sequel και συνδυάζει -εντελώς αυθαίρετα- το μύθο του Ηρακλή και της Ομφάλης με δύο μέρη του θηβαϊκού κύκλου, γνωστά από τις τραγωδίες «Οιδίπους επί Κολωνώ» και «Επτά επί Θήβας». Χωρίς περιστροφές: η ταινία προκαλεί γέλιο. Οι διάλογοι είναι χαζοχαρούμενοι, οι καταστάσεις μοιάζουν βγαλμένες από αστυνομική ταινία και, κατά την προσφιλή συνήθεια της Τσινετσιτά, οι ηθοποιοί δεν λένε ατάκες, αλλά επαναλαμβάνουν τις λέξεις «uno, due, tre» ή «one, two, three» (οι κινήσεις που κάνει το στόμα ταιριάζουν σε όλες τις δυτικές γλώσσες, στις οποίες μεταγλώττιζαν τα φιλμ). Στο μόνο που μπορεί να σταθεί κανείς είναι στο γεγονός ότι αντανακλά μια εποχή κατά την οποία οι παραγωγές με χιτώνες και σανδάλια γοήτευαν το κοινό, ανεξάρτητα από το θέμα ή την όποια καλλιτεχνική τους αξία. Η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD είναι ελεύθερη περιοχής (All), όχι όμως και απαλλαγμένη από ψεγάδια. Η ποιότητα της εικόνας είναι επιπέδου πολυκαιρισμένης βιντεοκασέτας (χαμηλή ανάλυση και τεχνουργήματα) και επιπλέον το τετράγωνο κάδρο κόβει άγαρμπα τα πλάνα, με αποτέλεσμα σε αρκετά σημεία να φαίνονται μισά πρόσωπα. Ο ήχος είναι μονοφωνικός, αλλά ακούγεται αρκετά καθαρά.