Ο Γάλλος ποιητής Φρανσουά Βιγιόν γεννήθηκε το 1431 στο Παρίσι και σπούδασε στο εκεί πανεπιστήμιο. Έζησε μια ταραχώδη φοιτητική ζωή, μπλέχτηκε με κακοποιά στοιχεία, ενώ υπήρξε δράστης φόνου και καταζητούμενος. Τα ίχνη της ζωής του χάνονται γύρω στο 1463 και κανείς δεν γνωρίζει πού, πώς και πότε ακριβώς πέθανε. Σε μια εποχή κατά την οποία η γαλλική ποίηση είχε πέσει σε μαρασμό, ο Βιγιόν έγραψε «βλάσφημα» ποιήματα στη φόρμα της μπαλάντας, δηλαδή τρεις στροφές με το ίδιο μέτρο και τον ίδιο αριθμό στίχων και μία με λιγότερους στίχους. Μετά τα μέσα του 16ου αιώνα το έργο του ξεχάστηκε. Ήλθε ξανά στην επιφάνεια το 19ο αιώνα, μέσα από τους περίπου τρεις χιλιάδες στίχους που μας είναι γνωστοί.
Γοητευμένος από τα ποιήματα αυτά και θεωρώντας τον Βιγιόν «έναν από τους μεγαλύτερους ποιητές όλων των εποχών, με στίχους που αντανακλούν την ιστορική περίοδο στην οποία γράφτηκαν, σκίζουν το χρόνο και λειτουργούν ως σημερινοί», ο Θάνος Μικρούτσικος μπήκε στον πειρασμό να μελοποιήσει δεκατέσσερις μπαλάντες -στα μέσα της δεκαετίας του ΄70-, χρησιμοποιώντας τη μετάφραση του Σπύρου Σκιαδαρέση (1947 και Β΄ έκδοση 1979/Πλέθρον). Ωστόσο, στο εν λόγω CD κρατά μόνο τέσσερα μελοποιημένα ποιήματα (τα ερμηνεύει ο τενόρος Γιάννης Χριστόπουλος) και καλεί εννέα τραγουδοποιούς να απαγγείλουν με τον τρόπο που νομίζει ο καθένας είκοσι δύο τον αριθμό, συν την «Μπαλάντα και ακροστιχίδα» που έγραψε ο Σ.Σκιαδαρέσης για τον Βιγιόν. Όσον αφορά στη μουσική, το κλίμα παραπέμπει στον Μικρούτσικο της πρώτης περιόδου και ιδιαίτερα στη «Μουσική Πράξη πάνω στον Μπρεχτ». Για τις απαγγελίες, δύσκολο να είναι κανείς κατηγορηματικός. Καθένας εισπράττει διαφορετικά τα ποιήματα και τον τρόπο που λέγονται. Πάντως, σε οποιαδήποτε περίπτωση, πρόκειται για ένα ενδιαφέρον και έως ένα βαθμό γοητευτικό εγχείρημα, που παράλληλα αποτελεί ένα πρώτο ερέθισμα για να ψάξει κανείς το έργο ενός ποιητή που έμεινε στην αφάνεια χωρίς να το αξίζει.

Ειδήσεις Σήμερα: