Ghost World – Κριτική

Ξεχάστε τα χολιγουντιανά σάουντρακ με το υπεροπτικά «έντεχνο» προφίλ ή τις συλλογές τρεχουσών pop και rock επιτυχιών που εδώ και πολλά χρόνια είθισται να συνωστίζονται σε CD με την ένδειξη «μουσική από το δείνα φιλμ». O σκηνοθέτης του «Ghost World», o Αμερικανός Terry Zwigoff, ο οποίος μας είχε αιφνιδιάσει στα μέσα της περασμένης δεκαετίας με το «Crumb«, αντιμετωπίζει το σάουντρακ της νέας του ταινίας σαν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να μοιραστεί το εκλεκτικό μουσικό του γούστο με το κοινό του. Μέσα από την πλούσια συλλογή του, με δίσκους κυρίως 78 στροφών από τις δεκαετίες του ΄20 και του ΄30, επιλέγει τραγούδια και ινστρουμένταλ συνθέσεις κατάλληλα για να συνοδεύσουν και να αναδείξουν τους διαλόγους, το ξεδίπλωμα της δράσης και τις συναισθηματικές φορτίσεις του φιλμ που βασίζεται σε κόμικς του Daniel Clowes.
Το ρεπερτόριο περιλαμβάνει από blues και ragtime κομμάτια -κατά κανόνα σπάνιες, αγαπημένες ηχογραφήσεις από τη δισκοθήκη του Zwigoff, ο οποίος αποκαλύπτει μια ιδιαίτερη λατρεία στο φημισμένο μπλουζίστα Skip James– μέχρι μια επιλογή από παλιό σάουντρακ του… ινδικού κινηματογράφου για τους τίτλους της έναρξης, σύγχρονες προσεγγίσεις σε κλασικό jazz ρεπερτόριο από το Νεοϋορκέζο Vince Giordano και την μπάντα του, αλλά και δύο παρωδίες της μουσικής που κυριαρχεί σήμερα στους πίνακες επιτυχιών: το «Rap της Αποφοίτησης» και το «Pickin΄ Cotton Blues» (σύνθεση του ίδιου του Zwigoff).