Από τις πιο πολυδάπανες παραγωγές της δεκαετίας του ΄70 (γυρίστηκαν ταυτόχρονα δύο ταινίες σε δύο ηπείρους), αλλά και μία από τις πλέον ανορθόδοξες ως προς τις διαδικασίες. Όλα ξεκίνησαν όταν, γνωρίζοντας την αρνητική στάση της Warner απέναντι σε ένα τέτοιο εγχείρημα, ο δαιμόνιος παραγωγός Αλεξάντερ Σταλκάιντ προσέλαβε τον Μάριο Πούζο να γράψει το σενάριο και έπεισε τους Μάρλον Μπράντο (υπέρογκη αμοιβή για είκοσι λεπτά παρουσίας) και Τζιν Χάκμαν να υπογράψουν συμβόλαιο. Η Warner πείστηκε και η παραγωγή άρχισε να στήνεται στην Τσινετσιτά της Ιταλίας.
Η ξαφνική ανατίμηση της λιρέτας ανάγκασε την ομάδα να μετακομίσει στα στούντιο του Λονδίνου, χωρίς όμως το σκηνοθέτη, ο οποίος είχε προβλήματα με την εφορία στη Βρετανία. Το τιμόνι κλήθηκε να αναλάβει ο Ρίτσαρντ Ντόνερ, ο οποίος άλλαξε άρδην την προσέγγιση στην ιστορία, ανέθεσε το σενάριο σε δικούς του ανθρώπους και υπέγραψε μία πανέμορφη ταινία φαντασίας, με επίκεντρο τον άνδρα από κάποιο μακρινό πλανήτη, που ο πατέρας του έστειλε στη Γη για να σώσει την ανθρωπότητα (οι συσχετισμοί με τη θρησκεία ήταν ηθελημένοι).
Μέσα από τη θαυμάσια σκηνογραφία και τα εντυπωσιακά για την εποχή εφέ (ειδικό Όσκαρ), το «Σούπερμαν» ταξιδεύει το θεατή από τις κρυστάλλινες κατοικίες του πλανήτη Κρύπτον στα σταροχώραφα της Αμερικής και από το παγωμένο Κάστρο της Μοναξιάς στην πολύβουη Μητρόπολη. Ο Κρίστοφερ Ριβ αποδείχθηκε ιδανική επιλογή, πλην όμως έπεσε θύμα της φημολογούμενης «κατάρας του Σούπερμαν»: Το 1995 γκρεμίστηκε από άλογο. Έκτοτε έζησε σε αναπηρική καρέκλα, παράλυτος από τον αυχένα και κάτω. Πέθανε από καρδιακή προσβολή το 2004.

Ειδήσεις Σήμερα: