Καλημέρα πλέον…
Είναι λίγο αργά την ώρα που σας γράφω αυτό το κείμενο αλλά δεν μπορούσα να μην δω και το άλλο παιχνίδι ώστε να ξέρω ποιος θα είναι ο επόμενος αντίπαλος της εθνικής μας.
Και ο κλήρος έπεσε στη Σλοβενία, ύστερα από άλλο ένα καταπληκτικό παιχνίδι της Σερβίας. Απόδειξη ότι η θέληση και η σκληρή δουλειά μπορούν να καταφέρουν πάρα πολλά.
Προσωπικά πίστευα ότι η Σλοβενία θα είναι μία ομάδα που ταιριάζει πιο πολύ σε εμάς και στον τρόπο που παίζουμε.
Μακάρι να έχω δίκιο και να καταφέρουν τα παιδιά να πάρουν ένα μετάλλιο, αν και οι Σλοβένοι θα έχουν επιπλέον κίνητρο και θέλουν πάρα πολύ να μας κερδίσουν ύστερα και από την ήττα τους στο Πανευρωπαϊκό της Μαδρίτης.
Όσο για το παιχνίδι μας με την Ισπανία δεν έχω να πω πολλά γιατί λίγο πολύ τα πράγματα εξελίχθηκαν όπως τα περίμενα.
Μία Ισπανία ξεκούραστη και την εθνική μας να μην έχει τόση ενέργεια, κάνοντας αρκετά λάθη δίνοντας την ευκαιρία στην ομάδα της Ισπανία να τρέχει σε αιφνιδιασμούς βάζοντας εύκολα καλάθια… κάτι που δεν είχαμε εμείς ώστε να μας δώσουν εύκολους πόντους και να ανέβουμε λίγο ψυχολογικά.
Το θέμα είναι να το ξεχάσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται γιατί όταν ανεβαίνεις στο βάθρο είναι επιτυχία.
Κάποτε ένας προπονητής μου είχε πει ότι είναι καλύτερα να τελειώνει το τουρνουά και να έχεις κερδίσει βγαίνοντας τρίτος από το να χάσεις βγαίνοντας δεύτερος…
Μιλούσε καθαρά το συναίσθημα στην προσπάθεια του να μας κάνει να παλέψουμε για να ανέβουμε στο βάθρο.
Τα κατάφερε και μπορώ να πω ότι είναι πιο όμορφα όταν τους κοιτάζεις όλους τους άλλους πάνω από το σκαλί του βάθρου.
Αυτά τα λίγα και περιμένω με αγωνιά το επόμενο παιχνίδι…