…κι ό,τι θέλει ας γίνει.

Το ρίσκο στις επιχειρήσεις και τις επενδύσεις θεωρείται αρνητικό και δυσάρεστο.

Ίσως γιατί είναι διακύβευμα (από το διακυβεύω που σημαίνει ρίχνω τους κύβους, δηλαδή τα ζάρια) και ως διακύβευμα έχει έντονο το στοιχείο του τζόγου.

Έτσι, οι επενδυτές και οι επιχειρηματίες «χάνουν χρήματα» επειδή ρίσκαραν και οι σύμβουλοι επιχειρήσεων αποτρέπουν τις εταιρείες από τέτοιες «τζογαδόρικες» πρακτικές. Η αλήθεια, όμως, βρίσκεται κάπου στη μέση…

Οι εταιρείες που σχεδιάζουν το αύριο σήμερα με αντικειμενικούς όρους της αγοράς, οργανώνονται και συνυπολογίζουν όλους τους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης και της τυχαιότητας/ρίσκου: αυτό ονομάζεται διαχείριση κινδύνων ή «risk management». Η πρακτική ειδικά των μεγάλων εταιρειών (Microsoft, Apple για να μείνουμε στον χώρο της πληροφορικής) αποδεικνύει ότι πίσω από τις μεγάλες επεκτάσεις, επενδύσεις και τα υπερκέρδη βρίσκονται αντίστοιχα πραγματικά μεγάλα ρίσκα.

Πίσω από κάθε ρίσκο υπάρχει πάντοτε ένας άνθρωπος, στις μεγάλες εταιρείες αυτός είναι ένα στέλεχος (εμπνευσμένο αν πετύχει και αποτυχημένο αν αποτύχει στις επιχειρηματικές εκτιμήσεις του).

Το ίδιο ισχύει και σε προσωπικό επίπεδο. Οι υπάλληλοι που ρισκάρουν συνήθως επιτυγχάνουν γρηγορότερα αποτελέσματα και αλματώδεις προαγωγές, ενίοτε όμως χάνουν και την πολυθρύλητη «σιγουριά».

Επειδή πιστεύω στο ρίσκο, με όρους και όρια, σας προτείνω να ρίξετε μια αναλυτική ματιά εδώ: http://pages.stern.nyu.edu/~adamodar/New_Home_Page/papers.html.

Ειδήσεις Σήμερα: