Φταίω…

Όλοι αυτοί που ακόμη ζουν στο 2015…

Παύλο Μαρινάκη το να αναδεικνύονται οι εγκληματικές ελλείψεις στην υγεία και στην ασφάλεια στους χώρους εργασίας δεν είναι «τυμβωρυχία»

Με τον «Τειρεσία των ενοικιαστών» στα σκαριά, είναι καιρός να δούμε τι πραγματικά φταίει για τους πολυσυζητημένους κακοπληρωτές – κάθε είδους.

Το μεγάλο ερώτημα είναι ποιες αλλαγές πρέπει και μπορούν όντως να γίνουν στη χώρα για να μη συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση

Η Ουάσιγκτον, απομακρυνόμενη από παραδοσιακές αρχές και αντιλήψεις, κάνει όλους τους συμμάχους της να μουδιάζουν και να ψάχνονται.

Η υγεία και η ασφάλεια δεν μπορούν να θυσιάζονται στο βωμό ούτε του κέρδους ούτε της ανάπτυξης

Η Αμερική έρχεται αντιμέτωπη με τον εσωτερικό διχασμό της

Ο πρωθυπουργός ολοένα και περισσότερο με τις δημόσιες δηλώσεις του αποτυπώνει την αμηχανία της κυβέρνησης σε σχέση με τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις

Στο ΠΑΣΟΚ η βελόνα δεν θα ξεκολλήσει αν ο Ανδρουλάκης δεν τραβήξει σαφείς διαχωριστικές γραμμές

Αν κι όπως όλα δείχνουν έξω πάμε καλά, στο εσωτερικό η πραγματικότητα απέχει από τις πρωθυπουργικές διακηρύξεις για «την αντιμετώπιση μιας οξείας κλιματικής κρίσης». Δεν έχουμε ζήσει λίγα τα τελευταία 7 χρόνια.

Ήρθε η ώρα να δούμε την αντιπλημμυρική προστασία ως πρώτη προτεραιότητα – και να μην περιμένουμε την επόμενη καταστροφή

Η κυβέρνηση υπερηφανεύεται για το ρυθμό ανάπτυξης. Όμως, η χώρα υποχωρεί σε όρους πραγματικής ευημερίας, όπως επιβεβαιώνει (και) η έκθεση του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ. Αξιολογώντας με όρους μιας «οικονομίας της αξιοπρέπειας» επαναφέρει επιτακτικά το ερώτημα: θέλουμε ανάπτυξη δεικτών ή ανάπτυξη που βελτιώνει τις ζωές των ανθρώπων;

Οι Ευρωπαίοι διαμαρτύρονται για το χάος που φέρνει ο Τραμπ. Όμως, φέρουν μεγάλη ευθύνη.

Ο παλλαϊκός ξεσηκωμός για τα Τέμπη έγινε για να έχουμε περισσότερη δημοκρατία. Όχι ως εφαλτήριο για να τεθούν σε κίνδυνο βασικά δικαιώματα