Ένας υπέροχος κήπος γεμάτος ήχους, χρώματα και φαντασία μάς αποκαλύπτεται χάρη στη μαγική μουσική του Νίκου Κυπουργού. Ο λόγος για το δίσκο «Τα μυστικά του Κήπου» που μας ξεναγεί, με την αφοπλιστική ειλικρίνεια των ήχων, στα μυστικά -και στη γοητεία- της χαμένης παιδικότητας. Τα είκοσι επτά τραγούδια και οργανικά κομμάτια του δίσκου προέρχονται από μουσικές για παιδικές θεατρικές παραστάσεις και τα περισσότερα γράφτηκαν την τελευταία δεκαετία. Ξεφυλλίζοντας το καλαίσθητο και πολύχρωμο ένθετο, το πρώτο που κάνει εντύπωση είναι οι στίχοι. Μεστοί από εικόνες, λογοπαίγνια και φαντασία, οδηγούν τους νεαρούς ακροατές στο να δημιουργήσουν μόνοι τους τον κόσμο τους. Στα περισσότερα τραγούδια έχουν γραφτεί εκ των υστέρων, για τις ανάγκες της έκδοσης αυτής. Τους υπογράφουν ο Δημήτρης Μαυρίκιος, η Λίνα Νικολακοπούλου, η Αγαθή Δημητρούκα, ο Σταμάτης Δαγδελένης κ.ά.
Οι μουσικές του Νίκου Κυπουργού κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος. Όποιοι έχουν ακούσει τα -κλασικά πλέον- τραγούδια της Λιλιπούπολης (μέρος των οποίων υπογράφεται από τον Κυπουργό) ή ακόμη και τα «Νανουρίσματα», -έχουν παλαιότερα παρουσιαστεί από τη στήλη αυτή-, καταλαβαίνει τι εννοούμε (αν θέλουμε να μείνουμε μόνο στις συνθέσεις του που απευθύνονται σε παιδιά κάθε ηλικίας). Μελωδίες μεστές και ευρηματικές, βαθιά γνώση (και ανάλογη χρήση) των εκφραστικών δυνατοτήτων των οργάνων, προσεγμένη ενορχήστρωση, για αναφερθούμε στα τεχνικά στοιχεία, αφού δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι απλώς το άθροισμα των επιμέρους παραμέτρων.
Τα τραγούδια ερμηνεύει μια ομάδα είκοσι κορυφαίων ερμηνευτών, μεταξύ των οποίων συναντάμε τη Νένα Βενετσάνου, τη Δήμητρα Γαλάνη, τη Χαρούλα Αλεξίου, τον πολύ Διονύση Σαββόπουλο, τον Σπύρο Σακκά, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τους Αδελφούς Κατσιμίχα και τον… Θανάση Βέγγο. Ένας δίσκος για παιδιά και έξυπνους μεγάλους! Μια κατάθεση από έναν κορυφαίο δημιουργό, που προτείνει έναν «πολύχρωμο κήπο» από ιδέες και φαντασία στον αντίποδα της τυποποίησης και της βιομηχανικής μουσικής. Ένας ακόμη δρόμος για το όνειρο, σε αντιπαράθεση με τους προκάτ συνειρμούς που δημιουργεί η παντοκρατορία της εικόνας. Με λίγα λόγια: μια μοναδική πρόταση γι’ αυτούς που επιμένουν να βλέπουν τον κόσμο με τη φαντασία των παιδιών.