Οι σμυρνέικες και ρεμπέτικες ρίζες του λαϊκού τραγουδιού αναζωπυρώνονται μέσα από τη συνάντηση των στίχων του Βασίλη Τσιτσάνη με τις μελωδίες του Χρήστου Νικολόπουλου σε ένα άλμπουμ από αυτά που δύσκολα συναντά κανείς τα τελευταία χρόνια, καθώς η ελληνική δισκογραφία έχει κατακλυστεί από τραγούδια περισσότερο εύπεπτα και διάττοντα. Χωρίς φιοριτούρες και τερτίπια, έχοντας ως μοναδικό τους όπλο την αλήθεια και την απλότητά της («Μη σε γελούν τα όμορφα/τα μάγια που χαρίζει/κρύβ’ η αγάπη σύννεφο/που δάκρυα ψιχαλίζει» από το τραγούδι «Με τον έρωτα θα κλάψεις»), οι στίχοι ενός μεγάλου απόντος λαϊκού βάρδου έσμιξαν με τις μελωδίες του τελευταίου των λαϊκών συνθετών, Χρήστου Νικολόπουλου, του οποίου η προσέγγιση, αν μη τι άλλο, κινείται στο πλαίσιο σεβασμού και αγάπης για την πολύτιμη αυτή κληρονομιά.
Τα δώδεκα τραγούδια ερμηνεύουν λιτά και εκφραστικά με τις αυθεντικές και γεμάτες λαϊκά χρώματα φωνές τους αξιόλογοι καλλιτέχνες όπως οι Χάρις Αλεξίου, Μανώλης Μητσιάς, Δήμητρα Γαλάνη, Μανώλης Λιδάκης, Ηλίας Μακρής αλλά και η νεότερη Μαρία Σπυροπούλου, προσδίδοντάς τους κύρος και μοναδικότητα, στοιχεία που αποδεικνύουν ότι είναι άξιοι ερμηνευτές του λόγου του Βασίλη Τσιτσάνη.

Ειδήσεις Σήμερα: