Μια από τις καλύτερες -αν όχι η καλύτερη- κινηματογραφικές βιογραφίες, που εστιάζει κυρίως στον εκκεντρικό Αμερικανό στρατηγό Τζορτζ Πάττον, σκιαγραφώντας παράλληλα τα πορτρέτα του στρατηγού Μπράντλι και του (απόντος από την οθόνη) Αϊζενχάουερ. Σε μια εποχή κατά την οποία το αντιπολεμικό κίνημα έχει φουντώσει (1969), ο Φράνσις Φορντ Κόπολα γράφει το σενάριο μιας πολεμικής ταινίας, αποφεύγοντας τις πατριωτικές κορόνες και τα όποια ηθοπλαστικά μηνύματα και προσεγγίζοντας με αντικειμενικότητα μια από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου: έναν ανταγωνιστικό, μονόχνοτο, φιλόδοξο, αθυρόστομο και διόλου διπλωμάτη στρατιωτικό, ο οποίος όμως ήταν ιδιοφυΐα στην τακτική του πολέμου, γνώριζε ιστορία, ήξερε να αποδίδει τιμές σε όσους τις άξιζαν και, πάνω από όλα, αγαπούσε αυτό που έκανε. Η ταινία ακολουθεί τον Πάττον από τη βόρεια Αφρική έως τη νικηφόρα του επέλαση στη Σικελία και από την απελευθέρωση της Γαλλίας έως τη νίκη των συμμαχικών δυνάμεων και το τέλος του πολέμου. Δεν επρόκειτο για κοινής αποδοχής άτομο, αλλά ήταν σίγουρα ο τελευταίος μιας γενιάς αληθινών πολεμιστών. Το «Πάττον» ήταν υποψήφιο για δέκα Όσκαρ και τελικά απέσπασε επτά: Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Μοντάζ, Ήχου, Σκηνογραφίας, Σεναρίου (διασκευή από υπάρχον υλικό) και φυσικά Α΄ Ανδρικού Ρόλου για την ανεπανάληπτη ερμηνεία του Τζορτζ Σκοτ. Μεγάλη αδικημένη της διοργάνωσης η θαυμάσια μουσική του Τζέρι Γκόλντσμιθ, ενώ αίσθηση προκάλεσε η άρνηση του Σκοτ να παραλάβει το βραβείο του, με τη δικαιολογία ότι δεν ανταγωνίζεται συναδέλφους του όταν υποδύεται ένα ρόλο.
Η έκδοση DVD περιοχής 2 δεν φέρει τη στάμπα ΤΗΧ, όπως η αντίστοιχη αμερικανική, αλλά μπορεί να θεωρηθεί πολύ καλής ποιότητας. Εάν παραβλέψει κανείς τα ελαφρώς ξέθωρα χρώματα, κάτι που κάνει τα πλάνα λίγο άτονα, η πλήρους ανάλυσης εικόνα διαθέτει πολύ καλή λεπτομέρεια και είναι απαλλαγμένη από κόκκο. Στη νέα του επεξεργασία (5.1), ο ήχος αναδεικνύει τη μουσική και αποδίδει ικανοποιητική αίσθηση των χώρων δράσης, μολονότι η μπάντα ακούγεται κυρίως από τα μπροστινά ηχεία (σκόρπια τα περιφερειακά εφέ και εξίσου σκόρπιες οι χαμηλές συχνότητες). Ο δεύτερος δίσκος περιέχει ένα πενηντάλεπτο ντοκιμαντέρ, το οποίο ο χρήστης μπορεί να παρακολουθήσει είτε με την αυθεντική μπάντα (λόγος και συνεντεύξεις) είτε ακούγοντας την ολοκληρωμένη μουσική που συνέθεσε ο Γκόλντσμιθ. Τέλος, μυστήριο καλύπτει το όγδοο Όσκαρ που αναγράφεται τόσο στο ελληνικό όσο και στα ξένα εξώφυλλα. Ίσως να πρόκειται για βραβείο τεχνικού επιτεύγματος, που όμως δεν χρεώνεται στην ταινία.

Ειδήσεις Σήμερα: