Η μελωδική φωνή της Δήμητρας Γαλάνη συναντά τις ηλεκτρονικές βάσεις του Κωνσταντίνου Βήτα σε ένα δίσκο που περιέχει επτά συνθέσεις του ίδιου, συν τρία γνωστά παλιά τραγούδια και ένα σμυρναίικο. Τολμηρό το βήμα της καταξιωμένης ερμηνεύτριας, αλλά ακόμα πιο τολμηρό εκείνο του πρώην μέλους των Stereo Nova. Η μεν επιλέγει να κινηθεί σε ένα χώρο που είναι αμφίβολο εάν προσθέτει κάτι στη μέχρι σήμερα πορεία της, ο δε τοποθετεί τα τραγούδια του πλάι σε συνθέσεις του Λοΐζου («Η μέρα εκείνη δεν θα αργήσει») ή του Χατζιδάκι («Πες μου μια λέξη»), ρισκάροντας συγκρίσεις. Ποιοι βγαίνουν κερδισμένοι; Μα, φυσικά οι δεκαετίες του ΄60 και του ΄70. Τότε που μια κιθάρα και μια λιτή ενορχήστρωση μιλούσαν στην καρδιά περισσότερο από τους συνθετικούς ήχους του σήμερα, όσο ατμοσφαιρικοί και αν είναι αυτοί, όσο και αν υπηρετούν μια από τις μεγαλύτερες φωνές του ελληνικού τραγουδιού.

Ειδήσεις Σήμερα: