Δύο και πλέον χρόνια μετά το παρθενικό φερώνυμο (1998) άλμπουμ του, επιστρέφει το τετραμελές συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη.
Το υλικό που το απαρτίζει χαρακτηρίζεται από τη μέση, εγχώρια περί ελληνόφωνης rock/pop, αντίληψη. Όπερ σημαίνει μια μετρημένη ρυθμική βάση, περιτριγυρισμένη από μελωδικές -πλην στερούμενων βαθύτερης προσωπικής ταυτότητας- γραμμές. Οι συνθέσεις του κατά περίσταση παραπέμπουν σε καθιερωμένους εκφραστές του είδους, ενίοτε δε και σε εκπροσώπους παράταιρων μουσικών ρευμάτων, όπως ο Φάμελλος, τα Ξύλινα Σπαθιά ή ακόμα και οι Πυξ Λαξ.
Το «Μακρύς Καιρός Κοντεύει» αφήνει έντονη την αίσθηση ότι, πριν από την οριακή πράξη του «μοιράσματος» των χαρτιών, φρόνιμο θα ήταν να είχε προηγηθεί ένα πιο αποτελεσματικό ανακάτεμα της τράπουλας.