All The Rage – Κριτική

Μια παραγωγή που δανείζεται τη δομή του «Παίκτη» και του «Pulp Fiction» (πολλά πρόσωπα, παράλληλες ή διασταυρούμενες ιστορίες) και έχει κεντρικούς ήρωες ένα ζηλότυπο επιχειρηματία, ένα δικηγόρο -μαύρο- που έχει δεσμό με έναν λευκό και, παράλληλα, θέλει να δοκιμάσει το σεξ με γυναίκες, ένα ζάπλουτο ιδιοκτήτη εταιρείας ηλεκτρονικών, μία κλεπτομανή έφηβη και τον επαναστατημένο αδελφό της. Όλοι αυτοί οι χαρακτήρες έχουν κάτι κοινό: εξαρτώνται ψυχολογικά από την κατοχή όπλου, στο οποίο φαίνεται να έχουν επενδύσει την ασφάλεια ή την ισχύ τους, και οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια σε ακραίες πράξεις. Το «All The Rage», που αρχικά είχε τίτλο «It΄s The Rage», θέτει το ζήτημα της ανεξέλεγκτης οπλοφορίας και πώς μια τέτοια κατάσταση μπορεί εύκολα να ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Ως θέμα έχει ενδιαφέρον. Ως τελικό αποτέλεσμα, και παρά τις αξιόλογες ερμηνείες από ένα all star καστ, είναι μάλλον αδιάφορο. Αδυνατώντας να κρύψει τη θεατρική του καταγωγή (πρόκειται για θεατρικό έργο του ίδιου του σεναριογράφου), βομβαρδίζει το θεατή με -ενίοτε φλύαρο- διάλογο και στατικές εικόνες, χωρίς να λαμβάνει υπόψη ότι άλλο η σκηνή και άλλο ο κινηματογράφος. Η ταινία προβλήθηκε στο φεστιβάλ του Τορόντο, έκανε πρεμιέρα σε καλωδιακό τηλεοπτικό κανάλι και, έπειτα από μια σύντομη καριέρα σε περιορισμένο κύκλωμα αιθουσών της Αμερικής, πήρε το δρόμο για τις οικιακές προβολές. Η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD περιοχής 2 παρέχει εικόνα πλήρους ανάλυσης, με πολύ καλή αλλά όχι κορυφαία λεπτομέρεια, και ήχο ψηφιακό 5.1.