Jumanji – Κριτική

Παιδική ταινία που υπόσχεται θέαμα και διασκέδαση και για το ενήλικο κοινό, αλλά μόνο κατά το ήμισυ τηρεί τα υποσχεμένα. Τα οπτικά εφέ -συνδυασμός ψηφιακών εικόνων, κινουμένου σχεδίου και animatronics- είναι όντως εντυπωσιακά. Ωστόσο, όλα τα υπόλοιπα συστατικά είναι… «για τα μπάζα»: τυποποιημένο και χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση το σενάριο, διεκπεραιωτική η σκηνοθεσία, ανύπαρκτοι οι δεύτεροι ρόλοι και ένας απαράδεκτος Ρόμπιν Γουίλιαμς που περιφέρει τη μανιέρα του από πλάνο σε πλάνο. Όχι ότι το «Jumanji» απέτυχε και δεν έβγαλε τα λεφτά του. Λίγο η διαφήμιση, λίγο η τηλεσειρά που ακολούθησε, και η παραγωγός εταιρεία δεν έχει λόγους να παραπονιέται. Όμως εκείνες οι αναγγελίες περί «Jumanji 2», που είχε προγραμματιστεί για το 2000 και αργότερα μετατέθηκε για το 2002, χωρίς να είναι σίγουρο κατά πόσο θα προχωρήσει η παραγωγή, κάπου με κάνουν να αναρωτιέμαι σχετικά με την επιτυχία ή το πυροτέχνημα του όλου εγχειρήματος. Η παλαιότερη έκδοση DVD περιοχής 2 ήταν από τις πιο… δαιδαλώδεις, όσον αφορά στις μπάντες (Dolby και MPEG), δεν διέθετε έξτρα, ενώ η αυθεντική αγγλική μπάντα ήταν τετρακάναλη. Με τη νέα έκδοση (Collector΄s Edition) το σκηνικό αλλάζει άρδην. Εκπληκτική εικόνα πλήρους ανάλυσης, εξακάναλη ψηφιακή μπάντα που μαγεύει και άφθονα έξτρα, από τα οποία ξεχωρίζουν τα φιλμάκια με το παρασκήνιο από τα γυρίσματα, εκείνα με τα ειδικά εφέ και η παράλληλη προβολή σκίτσων και τελικού αποτελέσματος στο μενού με τα storyboards.