Όνειρο 13 – Κριτική
Ο πιο μονότονος δίσκος του Μιχάλη Ρακιντζή, που ως προς τη μουσική διαπνέεται από μια αγωνία να είναι μοντέρνος (εμπρός στο δρόμο που χάραξε η Μαντόνα), ενώ ως προς το στίχο εγκαταλείπει τα ψήγματα τρυφερότητας τύπου «Μωρό μου φάλτσο», για να αναζητήσει μια πιο σύγχρονη αλλά εντελώς κούφια γλώσσα («Play DJ στο φουλ μουσική», «Κρίμα που είμαι τόσο χύμα, κρίμα», «Μου τη δίνει που δεν σε έχω, που με έχεις κάνει delete στην καρδιά σου» και πάει λέγοντας). Χωρίς να έχει υπάρξει «κεφάλαιο» στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, ο Ρακιντζής ήταν μια συμπαθητική παρουσία στα μουσικά μας πράγματα, για συγκεκριμένο κοινό και συγκεκριμένες ηλικίες. Στο «Όνειρο 13» μόνο ένα τραγούδι («Αέρας») φέρνει στο νου τις καλές του εποχές, αλλά, μέσα στο χάος των υπόλοιπων συνθέσεων, δεν λειτουργεί ούτε ως ψηφίδα στο παζλ της μνήμης.
- «Ραγίζει καρδιές» ο πατέρας της 52χρονης που έχασε τη ζωή της στην κακοκαιρία – «Κάποιοι φταίνε»
- ΣΥΡΙΖΑ μετά την αποκάλυψη του in: Η κοινωνία απαιτεί λογοδοσία – Η κυβέρνηση οργανώνει τη συγκάλυψη των υποκλοπών
- Game On: Η νέα εκπομπή της Betsson με την Φελίσια Τσαλαπάτη έφτασε
- Τουρκία: Εξέδωσε NAVTEX διετούς διάρκειας – Επιμένει στα περί «δικαιοδοσίας» και «αποστρατικοποίησης» νησιών
- Αποθέωσε τον Κωστούλα ο προπονητής του: «Όλοι γνωρίζουμε ότι έχει μεγάλες δυνατότητες»
- Ωρωπός: Τεράστιες καταστροφές στον Κάλαμο και άλλες περιοχές – Αγώνας δρόμου της δημοτικής Αρχής