Τα νεανικά όνειρα και ο τρόπος με τον οποίο αυτά απογειώνονται από τη μεγαλούπολη για να γκρεμοτσακιστούν στα σκυλάδικα της επαρχίας είναι το θέμα της εν λόγω ταινίας του Νίκου Παναγιωτόπουλου, ο οποίος υπογράφει ένα «εμπορικό» -όπως ο ίδιος το αποκάλεσε κατά την παρουσίαση- φιλμ, με σύγχρονο θέμα, διάχυτο χιούμορ, μοντέρνο, οικείο διάλογο και μία πρωταγωνίστρια αληθινή αποκάλυψη. Σε γενικές γραμμές το «Αυτή η νύχτα μένει» είναι μια συμπαθέστατη δουλειά με στρωτή αφήγηση, γρήγορο μοντάζ, σωστή επιλογή χώρων, ωραία φωτογραφία και αρκετά στοιχεία που δικαιολογούν την κινηματογραφική της υπόσταση (τρέλα, όνειρα, εμμονές των ηρώων, συγκρούσεις, «τύπους» της Αθήνας και της επαρχίας που ενσωματώνονται μαστόρικα στη δράση), μολονότι πολλά από αυτά δεν αξιοποιούνται πάντα δραματουργικά. Εκείνη που αξιοποιείται στο έπακρο και πραγματικά αιχμαλωτίζει το θεατή είναι η Αθηνά Μαξίμου. Για να ακριβολογήσουμε, η Μαξίμου είναι η ταινία. Η Στέλλα της, γήινη, εκρηκτική, ακτινοβολεί, σαρώνει τα πλάνα και δεν είναι τυχαίο ότι στο δεύτερο μέρος, όταν ο σκηνοθέτης επιλέγει να την αφήσει για αρκετή ώρα εκτός οθόνης για να αφηγηθεί την αναζήτηση του Ανδρέα, η ταινία χάνει το ενδιαφέρον της. Η ρεαλιστική αναπαράσταση του κλίματος των σκυλάδικων είναι από τις καλύτερες στιγμές της δίωρης αυτής παραγωγής. Η φωνή που ακούγεται στα τραγούδια ανήκει στη Δήμητρα Παπίου, ενώ ο θαυμάσιος ηθοποιός θεάτρου Γιάννης Ροζάκης υποδύεται εντυπωσιακά έναν ξεπεσμένο, αλκοολικό φιλόλογο.

Ειδήσεις Σήμερα: