Ευχάριστη ρομαντική κομεντί, από το ομώνυμο βιβλίο του Truman Capote, με ηρωίδα τη Χόλι Γκολάιτλι, ένα αγρίμι της αμερικανικής επαρχίας που έχει ασπαστεί τους ρυθμούς ζωής του Μανχάταν των ΄60s. Θα γνωριστεί με ένα νεαρό συγγραφέα, θα τον ερωτευτεί και θα έλθει αντιμέτωπη με τον εαυτό της, στον οποίο έχει φορέσει ένα προσωπείο ανεμελιάς και αναλγησίας. Το παλιό δεν είναι απαραιτήτως καλό ή «κλασικό». Εδώ, όμως, έχουμε σε πρώτο πλάνο το έξυπνο μουτράκι της Χέπμπουρν και πίσω από την κάμερα έναν ακμαίο Έντουαρντς, που αφενός εμπλουτίζει την ιστορία με χιουμοριστικές πινελιές (η κωμική ρουτίνα με το Γιαπωνέζο ένοικο) και αφετέρου σκιαγραφεί θαυμάσια την τρέλα και το «δήθεν» που επικρατούσαν στους κοσμικούς κύκλους της Νέας Υόρκης μερικές δεκαετίες πριν. Το «Breakfast At Tiffany’s» βραβεύτηκε με Όσκαρ Μουσικής και Τραγουδιού (Χένρι Μαντσίνι).
Περιμένει κανείς πολλά από μια καινούργια έκδοση και δη επετειακή. Ωστόσο, η κυκλοφορία μάλλον θα απογοητεύσει όσους έχουν στο μυαλό τους αντίστοιχες εκδόσεις χολιγουντιανών παραγωγών (το «Όσα Παίρνει ο Ανεμος», για παράδειγμα). Οι βελτιώσεις σε επίπεδο ποιότητας εικόνας και ήχου είναι μικρές έως αμελητέες, ενώ δεν υπάρχει υλικό αρχείου από τους πρωταγωνιστές και τα ντοκιμαντέρ είναι υπερβολικά… μίνι.

Ειδήσεις Σήμερα: