Ο Σύριος δεξιοτέχνης του ούτι Ziad Rajab κατοικοεδρεύει και δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη ήδη από το 1988. Έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με τους Σωκράτη Μάλαμα, Μελίνα Κανά, Λουδοβίκο των Ανωγείων, Ross Daly, ενώ το άλμπουμ «Σορόκος» αποτέλεσε τον πρώτο καρπό της συνεργασίας του με το Γιώργο Καζαντζή. Σε αυτό το καινούριο άλμπουμ, του οποίου την παραγωγή επιμελείται ο Καζαντζής, καταγράφεται η εξελικτική πορεία της σχέσης των δύο καλλιτεχνών. Οι επίσης Σύριοι Luai Tenari (βιολί) και Mohammad Shihan (κανονάκι, νέϊ), ο Αιγύπτιος Mohammad Arafa (κρουστά), η Ruth Hill (κρουστά), ο Χρήστος Τσαπράζης (κόντρα μπάσο), ο Κώστας Ματσίγγος (κλασική κιθάρα) και ο Σταύρος Παζαρέντσης (κλαρίνο) πλαισιώνουν το ούτι και μαζί διαγράφουν μία αμιγώς ανατολική πορεία. Σταθερά την κρατούν καινούριες συνθέσεις του Ziad αλλά και παραδοσιακές, οι ρίζες των οποίων χάνονται στα βάθη της κλασικής αραβικής αρμονίας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν δύο παραδοσιακά τραγούδια της Συρίας, που «έντυσαν» με ελληνικό στίχο οι Λίλυ Βαρίνου, Κώστας Τηλαβερίδης και ερμηνεύει η Μόρφω Τσαϊρέλη, αποδεικνύοντας με τον τρόπο αυτό και τα σημεία επαφής που υπάρχουν ανάμεσα στις καταβολές και τις καταγωγές της εθνικής μουσικής της ευρύτερης Ανατολής. Υπάρχουν, αρκεί να τα ανακαλύψουμε. Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται αξιοπρεπώς το «Mawjet Tarab».