Ενα από τα πιο γοητευτικά βιβλία του Στίβεν Κινγκ γίνεται μια εξίσου γοητευτική ταινία, που παρά τη μεγάλη της διάρκεια κρατά το θεατή καθηλωμένο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Επειτα από πέντε χρόνιας απουσίας ο σεναριογράφος /σκηνοθέτης του «Τελευταία Εξοδος, Ρίτα Χέιγουορθ» (The Shawshank Redemption, 1994) επανέρχεται με μία ακόμα ιστορία της φυλακής, μεταφυσική αυτήν τη φορά, περιγράφοντας την απροσδόκητη συνάντηση του ρεαλιστικού με το εξωπραγματικό. Τόπος, ο αμερικανικός Νότος του ’30. Χώρος, ένα σωφρονιστικό ίδρυμα, η πτέρυγα μελλοθανάτων του οποίου ονομάζεται «Πράσινο Μίλι», επειδή ο διάδρομος που οδηγεί στην ηλεκτρική καρέκλα έχει αυτό το χρώμα. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, με το χρόνο να μοιάζει νεκρός για φύλακες και κρατούμενους, ο προϊστάμενος Πολ Ετζκομπ θα έλθει σε επαφή με το αλλόκοτο, με το χάρισμα της γιατρειάς που αποδεικνύεται κατάρα και με την υπέρτατη τιμωρία που λέγεται… ζωή. Αντίθετα με άλλες «ταινίες-φυλακής» που επιμένουν στη νοσηρότητα και το ρεαλισμό, το «Πράσινο Μίλι» επιλέγει τη φόρμα του παραμυθιού. Ολα, από τους αργούς ρυθμούς μέχρι τα χρώματα, τη θαμπή ατμόσφαιρα, τη σκηνογραφία και τους χαρακτήρες, παραπέμπουν σε όνειρο ή σε μύθο που αφηγείται πλάι στη φωτιά κάποιος παραμυθάς. Αν μάλιστα έλειπε μια κάποια διάθεση μελό (φταίει και η επιλογή του πρωταγωνιστή) και το φιλμ έμενε πιστό στην ψυχρή αντιμετώπιση των καταστάσεων και τις ωμές περιγραφές του βιβλίου (το μέρος της εκτέλεσης του Γάλλου είναι από τα πλέον ανατριχιαστικά κεφάλαια), θα μιλούσαμε για μία από τις καλύτερες ταινίες του χειμώνα που μας πέρασε. Η έκδοση DVD περιοχής 2 είναι από τις κορυφαίες της Warner. Η πλήρους ανάλυσης εικόνα διατηρεί αναλλοίωτη την αισθητική του πρωτοτύπου, με ελάχιστα έως ανύπαρκτα τεχνουργήματα ή κόκκο και πανέμορφα χρώματα, ενώ ο ψηφιακός 5.1 ήχος συμπορεύεται με το ήσυχο κλίμα της ταινίας και αρχικά μοιάζει υποτονικός. Ερχεται όμως η στιγμή που δείχνει στην κυριολεξία «τα δόντια του» και η αδρεναλίνη εκτοξεύεται στα ύψη.

Ειδήσεις Σήμερα: