Η ταινία «Η καταιγίδα» (The Perfect Storm), όπως ήταν αναμενόμενο, είχε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Η ιστορία των θαρραλέων ψαράδων που διακινδυνεύουν κάθε μέρα τη ζωή τους, καθώς έρχονται αντιμέτωποι με τα στοιχεία της φύσης, η τρομερής έντασης καταιγίδα που έπληξε τις ακτές της Αμερικής τον Οκτώβριο του 1991, τα εντυπωσιακά εφέ της ταινίας και οι συντελεστές είναι αρκετά για να εγγυηθούν την επιτυχία της παραγωγής.
Η σύνθεση της μουσικής της ταινίας ανατέθηκε στον βραβευμένο με Oscar James Horner. Ο Horner κινήθηκε στην «πεπατημένη», γράφοντας ένα μεγάλης διάρκειας soundtrack 79 λεπτών, το οποίο όμως στερείται πρωτοτυπία και ικανοποιητικό αριθμό μουσικών θεμάτων που να δικαιολογούν το μέγεθός του. Η ενορχήστρωση και ο όλος ήχος ακολουθούν λίγο πολύ την τυπική αμερικανική «συνταγή»: χρήση κόρνων με συνοδεία εγχόρδων αλλά και κιθάρας σε βασικά μοτίβα (επικό-ηρωικό στοιχείο), χάλκινα πνευστά (μεγαλείο) ή ξύλινα (όμποε, κλαρινέτα, φλάουτα) σε πιο λυρικά σημεία. Τελικά, μένει κανείς με την εντύπωση ότι όλα αυτά κάπου τα έχει ξανακούσει.
Δεν χωρά αμφιβολία ότι η συνεχής έκθεση των ίδιων ή ελαφρά παραλλαγμένων μουσικών θεμάτων θα μπορούσε να λειτουργήσει μέσα σε μια ταινία. Το ζητούμενο είναι η έκταση που έχει η μουσική και εδώ νομίζουμε ότι βρίσκεται το πρόβλημα. Και στην ίδια την ταινία όμως η συνεχής μουσική υπόκρουση, ακόμη και σε σημεία με διαλόγους, καταντούσε κουραστική. Πόσο μάλλον αν απομονώσει κανείς τη μουσική αυτή και προσπαθήσει να την ακούσει ως αυτόνομο έργο.
Μόνο για φανατικούς συλλέκτες soundtracks!

Ειδήσεις Σήμερα: