Ο Νεοϋορκέζος σαξοφωνίστας και συνθέτης Roy Nathanson είναι ένας από τους πιο πολυπράγμονες καλλιτέχνες της σύγχρονης αμερικανικής jazz σκηνής. Υπήρξε, μαζί με τον Curtis Fowlkes, συνιδρυτής των Jazz Passengers, μέλος των Lounge Lizards του John Lurie, έχει παίξει μαζί με τους Cosmopolitans του Marc Ribot ενώ παράλληλα ηγείται του Roy Nathanson Quartet, συμμετέχει στο Paradox Trio του Matt Darriau και σε τακτά διαστήματα εμφανίζεται ως ντουέτο με τον κιμπορντίστα Anthony Coleman. Επιπλέον έχει να επιδείξει αξιόλογη καριέρα και σαν ηθοποιός, με συμμετοχή σε ταινίες των Jim Jarmusch, Chantal Akerman και Elaine May.
Το «Fire At Keaton’s Bar & Grill» (2000) είναι η τέταρτη σόλο κυκλοφορία τού Nathanson. Από μουσική άποψη τα δώδεκα κομμάτια του άλμπουμ διακρίνονται από jazz αισθητική που φλερτάρει με το bop αλλά και τη soul και το funk, με αξιοποίηση εγχόρδων και, αναμενόμενα, με έντονη παρουσία του σαξόφωνου. Πρόκειται για ένα «θεματικό» (concept) άλμπουμ, στην αφηγηματική παράδοση του «Tommy» των Who, ή, με άλλα λόγια, για την ηχητική συνιστώσα μιας εμπνευσμένης προσπάθειας για τη δημιουργία μουσικού θεάτρου με τη συνεργασία των στιχουργών Ray Dobbins και David Cale. Η ιστορία γύρω από την οποία κλιμακώνεται το «Fire At Keaton’s…» αφορά ένα νάιτ-κλαμπ και τους ανθρώπους που συχνάζουν σ’ αυτό, τους χαρακτήρες των οποίων καλούνται να υποδυθούν, ερμηνεύοντας τα αντίστοιχα τραγούδια, καλλιτέχνες όπως ο Elvis Costello, η Deborah Harry, ο Richard Butler (πρώην τραγουδιστής των Psychedelic Furs), ο οργανίστας Charles Earland και πολλοί από τους παλιότερους συνεργάτες του Nathanson στους Jazz Passengers.