Alone With Everybody – Κριτική
Ο Richard Ashcroft έγινε διάσημος κάνοντας φωνητικά στους Verve, ένα από τα σημαντικότερα σύνολα της βρετανικής rock/pop σκηνής για τη δεκαετία του ’90. Μετά τη διάλυση των Verve, το 1998, ο Ashcroft αποφάσισε να ακολουθήσει σόλο καριέρα, πρώτος καρπός της οποίας είναι το «Alone With Everybody». Όσο κι αν η αισθητική του ντεμπούτο αυτού χαρακτηρίζεται από πολλά κοινά σημεία με το παλιό γκρουπ του Ashcroft (πλούσια ενορχηστρωμένα έγχορδα, βαρυφορτωμένη παραγωγή, επίμονες μελωδίες, ερωτική στιχουργική θεματολογία, αναφορές στα ηλεκτρικά blues) οι εξερευνητικές ψυχεδελικές διαδρομές που χαρακτήριζαν την πρώτη, κυρίως, περίοδο των Verve είναι πλέον παρελθόν, με τη φωτεινή εξαίρεση ενός μόλις τραγουδιού («New York»). Το κιθαριστικό κενό που άφησε πίσω της η αποχώρηση του Nick McCabe καλύπτεται με το παραπάνω από μια καινούργια προτίμηση για την αμερικανική country και soul, που συχνά ανταγωνίζεται τις καλύτερες στιγμές του Gram Parsons («Alone with everybody», «You on my mind in my sleep», «Slow was my heart») με κρίσιμη υποστήριξη από την pedal steel κιθάρα του BJ Cole.
- Μεγάλο πρόβλημα για τη Νέα Δημοκρατία η δημιουργία κόμματος Σαμαρά παραδέχεται ο Πέτσας
- Ικαρία: Ανετράπη λέμβος με 80 μετανάστες – Αγνοούνται τέσσερις
- Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και τα Don’ts του 2026 [Part IΙ]
- ΗΠΑ: Η ICE συνέλαβε 2χρονη και τον πατέρα της – Οι προσπάθειες να απελευθερωθεί και να επανενωθεί με τη μητέρα της
- Ρήξη αχιλλείου ο Μαρίνκοβιτς της Παρτιζάν
- Σέρρες: «Θα σε κάνω μούμια» απειλούσε τον 13χρονο η καθηγήτρια που τον φίμωσε
