29

Ο φόβος των Βρετανών για τους ξένους που φτάνουν στη χώρα ζητώντας άσυλο βρίσκεται, αυτήν τη στιγμή, στα υψηλότερα επίπεδα των 20 τελευταίων ετών, σύμφωνα με έρευνα της εφημερίδας London Times. Η διαπίστωση αυτή αποκαλύπτεται ταυτόχρονα με τη δημοσιοποίηση εγγράφων της βρετανικής μυστικής υπηρεσίας MI5, από την εποχή του Β Παγκοσμίου Πολέμου, όπου περιγράφεται -με περιφρονητική γλώσσα- πώς πιάνονταν στα δίχτυα της οι ξένοι που αποτελούσαν κίνδυνο για τη χώρα.

Αν και το θέμα της ξενοφοβίας των Βρετανών δεν είναι καινούριο, έχει εισέλθει στο πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης των Συντηρητικών και των Εργατικών. Οι πρώτοι προτείνουν τον εγκλεισμό όσων ζητούν άσυλο στη Βρετανία σε κέντρα υποδοχής, πρώην στρατιωτικές εγκαταστάσεις που -για τον κοινό νου- δεν διαφέρουν ιδιαίτερα από στρατόπεδα συγκέντρωσης.


Οι δεύτεροι προσπαθούν, με σειρά μέτρων, να αποτρέψουν την εισροή μεταναστών δυσκολεύοντας αφάνταστα τη διαδικασία χορήγησης βίζας.


Η έρευνα των Times τοποθετεί το ζήτημα της ξενοφοβίας στη 14η θέση της λίστας με τα πιο σημαντικά ζητήματα για τη χώρα. Παρ όλα αυτά, το ποσοστό των Βρετανών που το θεωρούν σημαντικό έχει φτάσει στο 19%, ενώ το Μάρτιο βρισκόταν έξι μονάδες χαμηλότερα.


Ο δείκτης ξενοφοβίας έφτασε στο υψηλότερο σημείο του τον Αύγουστο του 1985 (27%), εν μέσω συγκρούσεων αριστεριστών και ακροδεξιών, και με τη Μάργκαρετ Θάτσερ να μιλά προεκλογικά για πλημμύρα ξένων στη χώρα.


Η πιο σκληρή πολιτική που προτείνουν οι Τόρις, πάντως, δεν ενισχύει ιδιαίτερα τη δημοτικότητά τους: παραμένουν δεύτεροι με 27% και δύο μονάδες χαμηλότερα από την προηγούμενη σφυγμομέτρηση, έναντι των Εργατικών, οι οποίοι με ποσοστό 51% είναι ανεβασμένοι κατά μία μονάδα.



Οι εντελώς άγνωστοι ξένοι πρόσφυγες του 40


Το καλοκαίρι του 1940, πάντως, ήταν μια πολύ δυσκολότερη εποχή για τους ξένους στη Βρετανία, καθώς τότε ένιωθαν την ανάσα της μυστικής υπηρεσίας ΜΙ5 να παρακολουθεί κάθε τους κίνηση. Σε επιστολή του, ο τότε διευθυντής της, Σερ Ντέιβιντ Πέτρι, περιγράφει στον υπουργό Εξωτερικών Αντονι Εντεν πως κάθε επικίνδυνος ξένος ή και Βρετανός παγιδευόταν στα δίχτυα της υπηρεσίας, προσθέτοντας πως κατά τη διαδικασία απέλασης γινόταν πλήρης καταγραφή και αρχειοθέτηση των στοιχείων όσων ατόμων θεωρήθηκε απαραίτητο να απομακρυνθούν από τη χώρα.


Η εφημερίδα Guardian σημειώνει ότι ο Σερ Πέτρι προειδοποιούσε πως υπάρχουν ορισμένοι που έφτασαν στη Βρετανία από μόνοι τους, χωρίς να αναφέρονται σε κανέναν, αλλά συνέχιζε εξηγώντας στον Εντεν τον τρόπο που η ΜΙ5 οργάνωνε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στο νότιο Λονδίνο για να τους φιλοξενήσει.


Στην επιστολή του, ο Σερ Ντέιβιντ Πέτρι κατέληγε πως ευτυχώς, στη μεγάλη τους πλειονότητα οι ξένοι αποδεικνύονται απολύτως αθώοι.


Στη σημερινή Βρετανία η πιθανότητα να αναβιώσει εκείνη η αποτρόπαιη λογική είναι πια πραγματική, ακόμη και αν το συμπέρασμα αποδειχτεί ίδιο με εκείνο του Πέτρι.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ