48

Μέχρι πριν από λίγους μήνες, κανείς στη Γερμανία δεν μπορούσε να φανταστεί πως η Μέρκελ θα αναλάμβανε την ηγεσία της συντηρητικής παράταξης, ιδιαίτερα αφού αντίπαλοί της στην κούρσα της διαδοχής του Σόιμπλε ήταν υψηλόβαθμα στελέχη του κόμματος.


Η εκλογή της, για πολλά από τα συντηρητικά στελέχη της γερμανικής δεξιάς, όπως τα μέλη των αδελφών Χριστιανοκοινωνιστών (CSU) της Bαυαρίας, είναι το λιγότερο αντισυμβατική. Το γεγονός ότι η πρόεδρος είναι μια νέα γυναίκα, κόρη λουθηρανού πάστορα από την ανατολική Γερμανία, κάνει πολλούς να πιστεύουν ότι δεν θα καταφέρει να εκπροσωπήσει μια παράταξη, την εκλογική βάση της οποίας συνθέτουν, κυρίως, άνδρες μεγάλης ηλικίας και καθολικοί.


Ωστόσο, η κεντρώα πολιτική τοποθέτηση της Μέρκελ στα περισσότερα ζητήματα -ακολουθεί σε γενικές γραμμές την πολιτική που χάραξε ο Κολ- αλλά κυρίως η επικριτική στάση της απέναντι σε όλους τους εμπλεκόμενους στο σκάνδαλο των μυστικών λογαριασμών, συμπεριλαμβανομένου του μέντορά της Χέλμουτ Κολ, ήταν αυτά που οδήγησαν τη Μέρκελ στην κορυφή της ιεραρχίας.


Στο πρόσωπό της, η CDU διαρρηγνύει τις σχέσεις της με το αμαρτωλό παρελθόν, ενώ παράλληλα κάνει μια νέα αρχή με άφθαρτα πρόσωπα, στοχεύοντας στην επαναδιεκδίκηση -με σοβαρές αξιώσεις αυτήν τη φορά- της εξουσίας στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2002.

Ελπίδα Σκάρπου

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ