Άλλο ένα νέο και μεγάλο αστέρι του λυρικού τραγουδιού κάνει την εμφάνισή του αυτόν το μήνα. Ο Cura από την αρχή της πορείας του κατέστησε σαφές ότι δεν θα αποτελέσει μία συνηθισμένη περίπτωση, δηλαδή έναν αστέρα που υποστηρίζεται από τον Τύπο με πολλαπλές εμφανίσεις στα εξώφυλλα. Απέδειξε γρήγορα ότι διαθέτει αναμφισβήτητα φωνητικά και υποκριτικά προσόντα, ώστε η ξαφνική άνοδός του στο χρηματιστήριο αξιών της όπερας να μην είναι τυχαία. Είναι δε και προς τιμήν του (και ελπίζουμε στο μέλλον να μην πράξει διαφορετικά) ότι είναι μεν δραστήριος στη δισκογραφία και στις ζωντανές εμφανίσεις, χωρίς όμως να ξεπερνά τα όρια. Φροντίζει επίσης να τονίζει ότι διαθέτει και ολοκληρωμένη μουσική παιδεία και για το λόγο αυτό αναλαμβάνει για άλλη μία φορά στο δίσκο αυτό τη διεύθυνση της ορχήστρας. Ίσως για να μας θυμίσει ότι δίκαια θεωρείται διάδοχος του υποστηρικτή του Domingo. Όλη αυτή η τελειότητα του κυρίου Cura μπορεί να δημιουργεί και κάποιες αμφιβολίες για την αληθινή του αξία. Σε αυτό το δισκογραφικό ρεσιτάλ ο Cura καταπιάνεται με συνθέτες του βερισμού, συνθέτες και έργα που τα περισσότερα ερμηνεύει και στη σκηνή, αλλά και άριες από έργα λιγότερο γνωστά. Το άκουσμα αυτού του δίσκου θα σας πείσει για την αξία του και θα διώξει τις όποιες αντιρρήσεις σας.

Ειδήσεις Σήμερα: